Στη Δήλωση των Άμεσων Αιτιών που Προκαλούν και Δικαιώνουν την Αποχώρηση της Νότιας Καρολίνας (1860), η πολιτεία επεκαλείτο δύο πυρήνιες αρχές από τα ιδρυτικά έγγραφα των ΗΠΑ για να ισχυριστεί το δικαίωμά της να αποχωρήσει από την Ένωση.
Η Νότια Καρολίνα αναφέρησε την δήλωση ότι «όποτε οποιαδήποτε Μορφή Κυβέρνησης γίνεται καταστροφική για αυτούς τους σκοπούς, είναι Δικαίωμα του Λαού να την αλλάξει ή να την καταργήσει». Η πολιτείαsupported ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε σταματήσει να προστατεύει τα δικαιώματα των πολιτών της Νότιας Καρολίνας—ειδικά όσον αφορά τη σκλαβιά και τα δικαιώματα των πολιτειών—και έτσι ο λαός της Νότιας Καρολίνας ήταν δικαιολογημένος να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του και να διαμορφώσει νέα κυβέρνηση.
Η πολιτεία αναφέρονταν επίσης στο Άρθρο II των Άρθρων της Συμμαχίας (1781), το οποίο έκρινε: «Κάθε πολιτεία διατηρεί την κυριαρχία, την ελευθερία και την ανεξαρτησία της, και κάθε Δύναμη, Δικαιοδοσία και δικαίωμα, το οποίο δεν委托θηκε ρητά σε αυτή τη Συμμαχία στους Ηνωμένες Πολιτείες». Η Νότια Καρολίνα υποστήριξε ότι το Σύνταγμα ήταν συμβόλαιο μεταξύ κυρίαρχων πολιτειών, και ότι τυχόν εξουσίες που δεν χορηγήθηκαν ρητά στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση παρέμειναν στις πολιτείες—συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αποχώρησης.
Αυτά τα επιχειρήματα πλαισίωσαν την αποχώρηση ως συνταγματικό και επαναστατικό δικαίωμα, ριζωμένο στα ίδια τα έγγραφα που δημιούργησαν την Ένωση.
