Οι Εκλογές του 1860 και η Αποχώρηση του Νότιου: Καταλύτης, όχι Μοναδική Αιτία

Η εκλογή του Αμπραάμ Λίνκολν τον Νοέμβριο του 1860 ήταν ο άμεσος σπείρας για την αποχώρηση, αλλά το ρήγμα κτιζόταν από δεκαετίες. Οι εκλογές επεσπούδασαν—πιο πολύ από ό,τι προκάλεσαν μόνος τους—τη διάσπαση της Ένωσης.

Βαθιές Ρίζες της Αποχώρησης

• Σκλαβιά ως αρχεβάς: Η νότια οικονομία/κοινωνία βασίζονταν στη σκλαβιά. Το πρόγραμμα του Λίνκολν αντιμετώπιζε την έκτασή της—υποκειμενική απειλή για τη δύναμη των σκλαβιοκτήτων.
• Δόγμα δικαιωμάτων πολιτείας: Θεωρία συμβολαίου: οι πολιτείες μπορούσαν να ακυρώσουν/αποχωρήσουν αν η ομοσπονδιακή εξουσία υπερβαίνει. Χρησιμοποιείται επιλεκτικά για την προστασία της σκλαβιάς.
• Οικονομική άγχος: Διακυμάνσεις τιμής βαμβακιού στα 1850, βόρεια κεφαλαιακή κυριαρχία, φόβος οικονομικής υποταγής.
• Τομική πολωμάλωση: Νόμος Κάνσας-Νεμπράσκα (1854), Dred Scott (1857), επίθεση Τζον Μπράουν (1859) φθίσαν την εμπιστοσύνη.

Χρονολόγιο Αποχώρησης

1. 20 Δεκ 1860: Νότια Καρολίνα αποχωρεί (απόφασή συνόδου).
2. Ιαν–Φεβ 1861: Μισισιπί, Φλόριντα, Αλάμπαμα, Τζορτζία, Λουιζιάνα, Τέξας ακολουθούν.
3. Φεβ 1861: Ομόσπονδες Πολιτείες Αμερικής διαμορφώνονται (Μονγκομέρι).
4. 12 Απρ 1861: Φορτ Σαμτέρ πυροβολείται—αρχίζει ο πόλεμος.
5. Απρ–Μαϊ 1861: Βιρτζίνια, Αρκάνσας, Τενεσί, Βόρεια Καρολίνα αποχωρούν (Άνω Νότος).

Γιατί η Επιλογή του Λίνκολν Ήταν το Σημείο Ρήξης

• Μηδενικές βόρειες εκλογικές ψήφοι; τομικό κόμμα (Ρεπουμπλικάν) κέρδισε προεδρία.
• Σήμανε μόνιμη βόρεια πολιτική πλειοψηφία—το πολιτικό ασπίδα της σκλαβιάς χάθηκε.
• Πυροβόλοι (ριζοσπαστικοί αποχωριστές) είχαν περιμένει αυτό το χρονικό σημείο για δεκαετίες.

Η νίκη του Λίνκολν έκανε την αποχώρηση πολιτικά αναπόφευκτη για τον Βαθύ Νότο—αλλά το καύσιμο είχε σωρευτεί για γενεές.