Arbella και στα επόμενα πλοία (1630s) δεν έφυγαν απλώς—χτίζαν. Οι κινήτριες τους ήταν πολυδιάστατες:
Στην Αγγλία, οι Πουρίτες αντιμετώπισαν πρόστιμα, φυλάκιση και επαγγελματικούς περιορισμούς για την απόρριψη των τελετουργιών και της ιεραρχίας της Αγγλικής Εκκλησίας. Ζήτησαν τόπο να λατρεύουν ελεύθερα—σε δικούς τους όρους.
Η διάσημη ομιλία του Τζον Γουίνθροπ εξέφρασε θειώδες küldητικότητα: δημιουργία ενός μοντέλου χριστιανικής κοινωνίας—θεοσεβούς, τακτικής, συνθηκιακής—που θα εμπνέει μεταρρύθμιση πίσω στην Αγγλία. Αυτό το θεοκρατικό ιδεώδες σχήμασε νόμους, εκπαίδευση και κοινωνική ζωή.
Πιστεύαν ότι ήταν καθήκον τους να διαδώσουν το Ευαγγέλιο στους ιθαγενείς λαούς. Οι πρώτες προσπάθειες περιλάμβαναν τα «Χωριά Προσευχής» του Τζον Ελιοτ και τη μετάφραση της Βίβλου στα Αλγκόκουιν. Τα αποτελέσματα ήταν μικτά και συχνά συνδεδεμένα με την αποστροφή γης.
Πολλοί Πουρίτες были εμπόροι, τεχνίτες και γεωργοί που ζητούσαν γη και εμπόριο ελεύθερα από τους περιορισμούς των γκιλντιών και την οικονομική στάση της Αγγλίας. Η δομή κοινωνικής επιχείρησης της Κολονίας (Εταιρεία Μασαχούσετς) πρόσφερε επενδυτική προοπτική.
Η κολονία συνδυάζει θρησκευτικό πάθος με πραγματική διακυβέρνηση. Γύρισε κόμβος γραμματισμού, δημοτικών συνελεύσεων και—παράδοξα—ανεξαρτησίας προς οι διαφωνούντες (Κουάκερ, Βαπτίστες, Αντινομιανούς). Η «πόλη επάνω στον λόφο» ήταν ταυτόχρονα φάρος και φρούριο.