Το ιστορικό δικαίωμα της Ισπανίας στην Χώρα της Ορέγον προέρχεται από την παρατήρηση του Ειρηνικού Ωκεανού από τον Βάσκο Νούνιεθ ντε Μπαλμπόα το 1513. Υπό την δоктриνα της ανακάλυψης και τις παπικές βούλλες (Inter caetera, 1493), οι ευρωπαϊκές δυνάμεις διεκδίκουσαν κυριαρχία πάνω στα έδαφη που πλησιάζουν σε «ανακαλυφθείσες» θάλασσες.
Τις 25 Σεπτεμβρίου 1513, ο Balboa διέσχισε τον Ισθμό του Παναμά και διεκδίκησε τη «Νότια Θάλασσα» (Ειρηνικό) και όλες τις διεζούμενες χέρσους για τον Ισπανικό Βασιλιά. Αυτό δημιούργησε τη βάση για τις ισπανικές διεκδικήσεις σε όλη τη δυτική ακτή της Αμερικής.
Η Ισπανία δήλωνε ότι αυτή η χορήγηση περιλάμβανε τη βορειοδυτική ακτή του Ειρηνικού—σύγχρονη Ορέγον, Ουάσιγκτον, Βρετανική Κολομβία. Οι ισπανικές αποστολές (Πέρεθ 1774, Χεσέτα 1775, Μποντέγκα και Κοάδρα 1775, 1779, 1790-92) ενίσχυαν τις διεκδικήσεις μέσω επίσημων τελετών κατοχής στο Nootka Sound, Neah Bay και άλλες τοποθεσίες.
Κλειδιά Συμφωνίες:
Η Ισπανία δεν θέσπισε ποτέ μόνιμες εγκαταστάσεις στην Ορέγον. Οι διεκδικήσεις της εξασθένισαν προοδευτικά από την πραγματική κατοχή των αντιπάλων και τις διπλωματικές διαπραγματεύσεις, ολοκληρώνοντας με την παραχώρηση του 1819 στις Ηνωμένες Πολιτείες.