Η άνοδος του επιπέδου της θάλασσας—κινούμενη από τη διατήξη παγετώνων και τη θερμική διάταση από την παγκόσμια ζέσθηση—προκαλεί βαθιές κινδύνους σε χαμηλά ακταία πληθυσμούς. Εδώ είναι οι κύριες επιπτώσεις:
Μόνιμη ή συχνή υποβρύχιση εδάφους, απομάκρυνση κατοίκων και διαταραχή υποδομών.
Ταχυνόμενη απώλεια παραλιών, βραχίων και αμμόλοφων απειλεί σπίτια, δρόμους και βιότοπους.
Ρύπανση γλυκών υδροφόρων και εκβολών, κινδυνεύοντας πόσιμο νερό και γεωργία.
Λιμάνια, δρόμοι, γέφυρες, σιδηρόδρομοι και κοινωφελή αντιμετωπίζουν διάβρωση, υποσκάψιμο και καταστροφή από καταιγιστική άνοδο.
Υγρότοποι, μανγκρόβια και κοραλλιογενείς φραγμοί βυθίζονται, μειώνοντας την βιοποικιλότητα και καταφύγια αναπαραγωγής αλιείας.
Διαχειριζόμενη αναχώρηση ή αναγκασμένη μετανάστευση διαταράσσει κοινότητες, πολιτισμούς και οικονομίες.
Υψηλότερο βασικό επίπεδο θάλασσας κάνει τις καταιγιστικές άνοδους, τους υραγάνους και τις βασιλικές παλίρροιες πιο καταστροφικές.
Απώλεια τουρισμού, αλιείας, γεωργίας· αυξανόμενα κόστη προσαρμογής (τειχεί, ύψωση, μετακόμιση).
Υδατικές ασθένειες, μούχλα/αναπνευστικά προβλήματα, ψυχικός στρες από απομάκρυνση.
Ιστορικοί τόποι, εδαφικά ντόπια και παραδοσιακές ζωές εξαφανίζονται από τη θάλασσα.