Αντίθετα με την κοινή πεποίθηση, ο Ατλαντικός Ωκεανός έχει περισσότερους υφαλοφαισθείους (υποβρύχιους ηφαίστειους) από τον Ειρηνικό—περίπου 100.000 εναντίον 75.000.
Ο «Δακτύλιος της Φωτιάς» του Ειρηνικού φιλοξενεί τους περισσότερους ενεργούς ηφαίστειους και τις πιο δραματικές κορφές. Ωστόσο, η πιο αργή διαστολή της Μέσης Ατλαντικής Καμαρίνας παράγει τεράστιο αριθμό μικρότερων, συχνά ξεσβασμένων υφαλοφαισθείων σε τεράστιες χρονικές κλίμακες.
«Ηφαίστειοι» μπορεί να σημαίνουν ενεργούς κώλους, υφαλοφαισθείους ή ηφαιστιακά χαρακτηριστικά. Καθ' ολότητα ηφαιστιακών κτίσεων, ο Ατλαντικός προηγείται. Κατά ενεργούς, επικίνδυνους ηφαίστειους, ο Ειρηνικός κυριαρχεί.
Και οι δύο ωκεανοί είναι ηφαιστιακά δυναμικοί—απλά σε διαφορετικές τεκτονικές καταστάσεις.