Εδώ είναι μια γεωγραφική έκπληξη: καμία ποτάμια δεν ρέει μέσα στην πόλη του Σαν Φρανσίσκο. Οι ποταμοί Σακραμέντο και Σαν Χουακίν—οι δύο μεγαλύτεροι της Καλλιφόρνιας—συντρέχουν στο Δέλτα Σακραμέντο-Σαν Χουακίν, ρέουν στον Κόλπο Σαν Φρανσίσκο και ορίζουν τις βόρειες και ανατολικές συνόρων του κόλπου. Αλλά η ίδια η πόλη; Καθίζει σε ένα ηπειρώτη βορειοδυτικά του κόλπου, χωριζόμενη από την ηπειρωτική χέρσο από τη στενή Γκόλντεν Γκέιτ.
Το Σαν Φρανσίσκο κατείχει την βόρεια άκρη της Χερσονήσου Σαν Φρανσίσκο—μια φάραγγα 50 χλμ. που χωρίζει τον Ειρηνικό Ωκεανό (δυτικά) από τον Κόλπο Σαν Φρανσίσκο (ανατολικά). Τα μόνα φυσικά γλυκονερικά χαρακτηριστικά είναι:
Οι άνθρωποι συγχέουν τον Κόλπο Σαν Φρανσίσκο με την πόλη Σαν Φρανσίσκο. Ο κόλπος είναι σύστημα καταβεβυθισμένων ποταμιακών κοιλωμάτων (εστιάρια Σακραμέντο/Σαν Χουακίν). Η πόλη είναι πόλη χερσονήσου. Η διάκριση έχει σημασία: Οάκλαντ, Μπέρκλεϊ, Ρίτσοντ και Βαλέχο καθίζουν στην ανατολική ακτή του κόλπου—διαφορετικές πόλεις, διαφορετικές επαρχίες, ίδιο εστιάριο.
Το νερό του Σαν Φρανσίσκο έρχεται από τη Φράγμα Χετς Χέτσι (Ποτάμι Τουολούμνε, Γιόσεμιτέ)—267 χλμ. μέσω υδαγωγού. Η πόλη κατέχει το υδροποιητικό της λεκάνη, σπάνιο παράδειγμα μεταξύ αμερικανικών μητροπόλεων. Το τοπικό υδατοφόρο είναι ελάχιστο· η αλατοαφαίρεση συζητείται αλλά δεν εφαρμόζεται.
Όταν λέγει κανείς «ο ποταμός που τρέχει μέσα στο Σαν Φρανσίσκο», η ακριβής απάντηση είναι: δεν υπάρχει. Η υδατική σχέση της πόλης είναι εισαγωγική παροχή, μπροστά στο κόλπο και έκθεση στον ωκεανό—ναυτική ταυτότητα, όχι ποταμιακή.
