Μετά τη νίκη του το 1066 στην Άστινγκς, ο Γουλιέλμος ο Κυριάρχης χρησιμοποίησε τον φόβο ως βασικό εργαλείο για να ασφαλίσει την κυριαρχία του. Δείτε πώς δούλεψε:
Απαντώντας σε βορρικές εξεγέρσεις, ο Γουλιέλμος διατάσσει τη συστηματική καταστροφή της περιοχής. Πόλεις και χωριά καύθηκαν, καλλιέργειες και κτηνοτροφία καταστράφηκαν ή κατασχέθηκαν, και χιλιάδες σκοτώθηκαν ή αφήθηκαν να πεινάσουν.
Επιπλέον εξεγέρσεις αντιμετώπισαν άμεση, ανελεήμητη αντιμετώπιση. Κάστρα χτίστηκαν σε όλη την Αγγλία ως στρατιωτικά οχυρώματα και σύμβολα της Норμαννικής κυριαρχίας. Σκληρές τιμωρίες—κουλοτομίες, τυφλώσεις, εκτελέσεις—απεθάρρυναν προκλήσεις.
Η βιαιότητα του Χαρτί ενέπνευσε βαθύ φόβο και απογοήτευση στο αγγλοσαξονικό πληθυσμό, καταστέλλοντας αποτελεσματικά την αντίσταση.
Η πρόθεση του Γουλιέλμου να χρησιμοποιήσει ακραία μέτρα βεβαίωσε τους Норμαννούς ακολουθούς του ότι οι θέσεις τους εξαρτώνται από τη συνεχή κυριαρχία του.
Ο φόβος καθιέρωσε τον Γουλιέλμο ως ακατάσχετο, ισχυρό άρχοντα, αναγκάζοντας την υποταγή της αγγλοσαξονικής αριστοκρατίας.
Το 트άουμα από τη βία άφησε τον πληθυσμό διστάκτως να αντιδράσει στο status quo· η μνήμη του Χαρτί υπηρέτησε ως μournful προειδοποίηση.
Καταστρέφοντας την αντίσταση, ο Γουλιέλμος συνέστρεψε τα εδαφικά δικαιώματα και εξploited πόρους χωρίς παρεμβολή, εμπλουτίζοντας τον εαυτό του και τους σύμμαχους του.
Αν και αποτελεσματική βραχυπρόθεσμα, ο φόβος γεννούσε μακροπρόθεσμη ανυπομονησία και συνεχή τάση μεταξύ Норμαννών ηγετών και ντόπιου πληθυσμού.
