Η δήλωση ότι «η Αγγλία δεν έχει ποταμούς» είναι μια παπαγαλιά γεωγραφική πρόκληση, όχι υδρολογικό γεγονός. Η Αγγλία διαθέτει εκατοντάδες ποταμούς—τον Θέμη, Σεβέρνη, Τρετ, Great Ouse, Χούμπερ, Τάιν, Μέρσι και πολλοί άλλοι—καθεμίας πληρούν τον τυπικό ορισμό: φυσική ρέουσα υδατική πορεία, συνήθως γλυκιά, που απορροφά σε θάλασσα, λίμνη ή άλλον ποταμό.
Η σύγχυση μπορεί να προκύπτει από μια σημασιολογική διάκριση: στη βρετανική χρήση, μικρότερες υδατοπορείες καλούνται συχνά streams, brooks, becks, burns, ή creeks, ενώ «ποταμός» συνήθως σημαίνει μεγαλύτερα, πλοήγησιμα ή ιστορικά σημαντικά κανάλια. Επιπλέον, το πυκνό δίκτυο καναλιών, αποστράγγισης και διαχειριζόμενων υδατοπορειών της Αγγλίας (ειδικά στα Fens και Somerset Levels) θολώνει τη γραμμή μεταξύ φυσικών και τεχνητών. Αλλά με οποιοδήποτε επιστημονικό ή κοινό ορισμό, η Αγγλία έχει αφθονούς ποταμούς—πάνω από 1.500 ονομασμένους—που διαμόρφωσαν την ιστορία, την κατοίκηση και την οικολογία της.
