Η Στάτυα της Ελευθερίας έχει υποβληθεί σε αρκετές κρίσιμες ανακατασκευές από την εγκαινίαση της το 1886, διασφαλίζοντας ότι αυτό το εμβληματικό σύμβολο της ελευθερίας παραμένει ορθή για τις μελλοντικές γενιές. Η πιο ολοκληρωμένη ανακατασκευή συνέβη μεταξύ 1984 και 1986, όταν Γάλλοι και Αμερικανοί αρχιτέκτονες, τεχνίτες και τεχνίτες συνεργάστηκαν σε μια τεσσαρόφασμα ανακατασκευή που αντιμετώπισε δομικά ζητήματα που συσσωρεύθηκαν κατά ένα αιώνα.
Το πρωτότυπο φως, σχεδιασμένο με βιτράζια πάνω σε χαλκούσινες φύλλα για να προσομοιώσει φλόγες, αποδείχθηκε σχεδόν αδύνατο να συντηρηθεί. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, σοβαρή φθορά είχε εγκατασταθεί. Κατά την ανακατασκευή 1984-1986, το πρωτότυπο φως αντικαταστάθηκε με ένα νέο χαλκούσινο καλυμμένο με φύλλα χρυσού 24κ και γυαλί. Το ιστορικό πρωτότυπο ξεκινά πλέον στο μουσείο της βάσης της στάτυας, όπου οι επισκέπτες μπορούν να το δουν από κοντά.
Όταν ο Υπερπροσαρμογμένος Καταιγισμός Sandy πλημμύρισε το Νησί της Ελευθερίας με αλάτι νερό το 2012, το εξωτερικό της στάτυας φαινόταν δομικά σωστό. Ωστόσο, το αλάτι νερό διεισδύσε μικροσκοπικές ρήξεις στο χαλκούσινο δέρμα, οξείδοντας το εσωτερικό σιδερένιο υποστηρικτικό πλαίσιο που σχεδίασε ο Γκύσταβ Εϊφελ. Αυτή η διάβρωση έφερε τα χαλκούσινα φύλλα να φουσκώνουν επικίνδυνα. Οι επείγουσες επισκευές περιλάμβαναν την αντικατάσταση περισσότερων από 100 τμημάτων χαλκούσινου κάλυμματος και την εφαρμογή προστατευτικού επενδύματος στο εξωτερικό χαλκούσινο στρώμα της στάτυας για την πρόληψη μελλοντικής ειςβολής αλατός.
Αυτές οι ανακατασκευές επισημαίνουν τη συνεχή μάχη μεταξύ διατήρησης και στοιχείων. Η Εθνική Υπηρεσία Πάρκων διατηρεί τακτικά προγράμματα παρακολούθησης και συντήρησης, αναγνωρίζοντας ότι η προστασία αυτού του 151-ποδιού χαλκούσινου μνημείου απαιτεί συνεχή προσοχή τόσο σε ορατές όσο και κρυμμένες φθορές.
