Τον Σεπτέμβριο 1666, μια μικρή πυρκαγιά φούρνου στην Pudding Lane ανάψα μια καταστροφή που καύτηκε τέσσερις μέρες, καταναλώνοντας τη μεσαιωνική καρδιά της πόλης του Λονδίνου.
Οι φλόγες κατέστρεψαν περίπου 13.200 σπίτια, 89 εκκλησίες (συμπεριλαμβανομένου του πρωτότυπου Αγίου Παύλου), την Royal Exchange, τη Guildhall, και αμέτρητες άλλες δομές. Περίπου 70.000 από τους 80.000 κατοίκους της πόλης μείνωσαν άστεγοι.
Η πυρκαγιά προκάλεσε ριζικές αλλαγές: ευρύτεροι δρόμοι, κανονισμοί οικοδομής που επιβάλλουν τούβλα και πέτρα, τη δημιουργία οργανωμένων πυροσβεστικών πύρων, και την ανακατασκευή του Αγίου Παύλου υπό τον Σερ Κρίστοφερ Γουρέν. Επέσπευσε επίσης τη μετάβαση της εμπορικής δραστηριότητας δυτικά, διαμορφώνοντας τη γεωγραφία του σύγχρονου Λονδίνου.
Η Μεγάλη Πυρκαγιά παραμένει καθοριστική στιγμή στην αστική ιστορία—μια καταστροφή που ανάγκασε μια μεσαιωνική πόλη να εκσυγχρονιστεί, αφήνοντας κληρονομιά ορατή στη διάταξη και την αρχιτεκτονική του Λονδίνου σήμερα.
