Η θολύ ρημάδα του Πύργου του Λονδίνου ως φυλακής είναι εύλογη. Για σχεδόν 1.000 χρόνια, αυτό το φρούριο κράτησε αυτοκράτορες, αγίους, προδότης, και κατασκοπούς —ένας κατάλογος των πιο δραματικών προσωπιών της βρετανικής ιστορίας.
Άννα Μπόλεϊν (1536) και Καθαρίνα Χάουρντ (1542), η δεύτερη και πέμπτη σύζυγος του Χένρυ VIII, εκτελέστηκαν και οι δύο στο Πράσινο του Πύργου. Σερ Τόμας Μορ (1535), πρώην Μέγας Κανονάρχης του Χένρυ, πέθανε γιατί αρνήθηκε να αναγνωρίσει την υπεροχή του βασιλέα στην Εκκλησία. Λέιντι Τζέιν Γκρέι (1554), η «Βασιλισσα των Εννιά Ημερών», αποκεφαλίστηκε στους 16.
Σερ Γουόλτερ Ράλεϊ πέρασε 13 χρόνια φυλακισμένος (1603–1616), γράφοντας την Ιστορία του Κόσμου πριν μια τελική εκστρατεία και εκτέλεση. Ρόμπερτ Ντεβερός, Έαρλ ऑफ Έσεξ, ο αγαπημένος της Ελισάβετ, έπεσε από την χάρη και πέθανε το 1601.
Γκαϊ Φωκς (1606) βασανίστηκε και εκτελέστηκε για το Σχέδιο Πυρπολιτισμού. Οι δídυμοι Κρέι (1952) ήταν μεταξύ των τελευταίων δακρίων, κρατούμενοι για λίγο για αποτυχία αναφοράς για εθνική υπηρεσία.
Ρούντολφ Χες (1941–1946), αναπληρωτής του Χίτλερ, κρατήθηκε μετά την παράξενη μεμονωμένη πτήση στην Σκωτία. Γιοζεφ Γιάκομπς (1941), γερμανός κατασκοπός, ήταν το τελευταίο άτομο που εκτελέστηκε στον Πύργο (με πυροβολισμόν).
Ο Πύργος εξελίχθηκε από βασιλική διαμονή σε κρατική φυλακή σε στρατιωτικό αποθήκη σε τουριστική προσελκυστικό. Ο κατάλογος δεσμίων του διαβάζεται σαν ιστορία εξουσίας, θρησκείας, και επανάστασης στη Βρετανία —κάθε πέτρα ηχώ με ιστορίες εκείνων που αμφισβήτησαν την κορώνα και πλήρωσαν την έσχατη τιμή.
