Δεν υπάρχει σταθερός αριθμός παραθύρων σε ένα κάστρο motte-and-bailey. Το ποσό και η τοποθέτηση των ανοιγμάτων ποικίλλουν πολύ ανάλογα με το μέγεθος, το σχέδιο και τις αμυντικές ανάγκες κάθε οχύρωσης. Αυτά τα πρώιμα μεσαιωνικά κάστρα ήταν συνήθως μετριά κλίμακας, κεντρισμένα γύρω από έναν ξύλινο πύργο (το motte) στην κορυφή ενός τεχνητού χώματος, με ένα κλειστό αυλή (το bailey) περιβαλλόμενο από ξυλόφραγμο.
Ο πύργος του motte συνήθως είχε μόνο λίγα μικρά παράθυρα—συχνά λίγο περισσότερο από βελόνες—για να περιορίσει την ευπαθείς. Το bailey, αντίθετα, μπορούσε να περιέχει ποικίλους τύπους παραθύρων στα τείχη, τις πυλώνες, και τυχόν ξύλινους πύργους που säumtσαν το περίμετρο. Επειδή αυτές οι δομές χτιζόταν κυρίως από ξύλο και χώμα, λίγα αρχικά παράθυρα επιβιώνουν· η κατανόησή μας προέρχεται από αρχαιολογικά στοιχεία και ιστορικά αρχεία.
