Συστηματικά, κανένα αγγλικό κάστρο δεν «κατακτήθηκε» ποτέ σε καμία έννοια—πολλά άλλαξαν χέρια μέσω διαπραγματεύσεων, παράδοσης ή εγκατάλειψης. Αλλά διάφορα διακρίθηκαν για την αντίσταση σε κάθε απευθείας επίθεση και πολιορκία, κερδίζοντας φήμη «ακατακτήτων».
Κυριαρχώντας την συντόμστερη διαversal του Καναλιού, οι συνκεντρικές άμυνες του Ντόβερ (μέγας πύργος του Ερρίκου Β΄, εσωτερικές/εξωτερικές βαiley, μεσαιωνικοί τούνελ, κέντρο ελέγχου Β' Παγκοσμίου Πολέμου) απέτρεψαν γαλλικές πολιορκίες (1216, 1295) και απηλείψαν Ναπολέων και Χίτλερ. Ποτέ δεν πέρασε από βία.
Ιδρυμένο από Γουλιέλμο τον Κατακτήτη (π.χ. 1070), η στρατηγική θέση στον Θέιμς, τεράστια προτειχίσματα και βασιλική φρουρά αντέθηκαν σε βαρονικές εξεγέρσεις (1216, 1263) και τον Εμφύλιο Πόλεμο (το Κοινοβούλιο το κράτησε). Ποτέ δεν κατακτήθηκε με βία.
Στη κορυφή ενός ηφαιστιακού στύλου, αντέστησε ~26 πολιορκίες (Πόλεμοι Ανεξαρτησίας, Lang Siege 1571–73, Τζακοβίτες 1745). Τα Στέφανα (Honours of Scotland) κρύφτηκαν εδώ. Ποτέ δεν κατακτήθηκε από εξωτερικό εχθρό—μόνο παραδόθηκε με διαταγή φρουράς (1650 Κρομγουέλ, 1745 Τζακοβίτες αναχώρησαν).
Χτισμένο 1268–71 από Γιλμπερτ ντε Κλερ, το διπλό λιμνάζ, τεράστιες πύλες και κλινούμενος πύργος (περισσότερο από Πίζα) το έκαναν «κάστρο μέσα σε κάστρο». Αντέστησε στον Λιγελίν αβ Γκρουφούντ, εξέγερση 1316, και Πολεμική καταστροφή (μερική). Ποτέ δεν έπεσε από επίθεση.
Αυτά τα κάστρα συνδύασαν γεωγραφία τόπου, συνκεντρικό σχεδιασμό, λογιστική (νερό, εφοδιασμοί), και φρουρά volonté. Κοιμάζουν εθνικές αφηγήσεις αντίστασης. Επισκεφθείτε τα για να δείτε τη μεσαιωνική πολεμική μηχανική στην κορυφή της.