Λίγα ζώα είναι τόσο αδιάσπατα συνδεδεμένα με ένα ορόσημο όσο τα κόρακα στον Πύργο του Λονδίνου. Αυτά τα έξυπνα, επιβλητικά κόρακες κατοικούν το φρούριο για αιώνες, εξελισσόμενους από τυχαίους κατοίκους σε κρατικά χορηγούμενους φύλακες της μοναρχίας και του έθνους.
Κατά την παράδοση που ξεκαθαρίζει από τη βασιλεία του Κάρλου Β' (1660–1685), «Αν οι κόρακες φύγουν από τον Πύργο, το βασίλειο θα πέσει.» Ο βασιλιάς αναφορικά εξέτασε να τους αφαιρέσει μετά από την παράπονο του αστρονόμου Τζον Φλάμστιντ ότι παρεμποδίζουν τις παρατηρήσεις από το αστεροσκοπείο του Πύργου. Προειδοποιημένος για την προφητεία, ο Κάρλος بدلاً από αυτό διάταξε την μόνιμη τους προστασία—ένα διάταγμα που διατηρήθηκε από κάθε επόμενο monarca.
Σήμερα, ένας αφιερωμένος Yeoman Warder υπηρετεί ως Ravenmaster, υπεύθυνος για τη διατροφή, την υγεία, και την ευημερία των πουλιών. Τουλάχιστον έξι κόρακα μένουν στον Πύργο διαπαντός (συγκεκριμένα επτά, με ένα αναπαυτικό), κάθε ένας αναγνωρισμένος από χρωματιστά ποδώματα. Η διατροφή τους περιλαμβάνει ωμό κρέας, αιματηρά ψωμί, αυγά, και περιστασιακά κουνέλια. Τα φτερά τους περικοπούνται προσεκτικά για να αποτραπεί η φυγή επιτρέποντας περιορισμένη πτήση εντός του χώρου. Τα πουλιά κατοικούν σε ειδικά κατασκευασμένα κλουβιά κοντά στον Πύργο Γουέικφιλντ αλλά περιπλανώνται ελεύθερα κατά τη διάρκεια της ημέρας, χαράσσοντας—και περιστασιακά τρομάζοντας—τους επισκέπτες.
Οι κόρακες αντιπροσωπεύουν μια ζωντανή συνέχεια μεταξύ μεσαιωνικής λαογραφίας και σύγχρονης συνταγματικής μοναρχίας. Επιβίωσαν το Μπλιτζ, την διάλυση της αυτοκρατορίας, και αμέτρητα πολιτικά καταρράκτια. Η παρουσία τους μετατρέπει τον Πύργο από ένα στατικό μουσείο σε ενεργό τόπο τελετουργίας και πίστης. Για εκατομμύρια ετησίους επισκέπτες, οι κόρακες σωματώνουν τη μυστηριώδη επιμονή της παράδοσης σε έναν γρήγορα αλλάζοντα κόσμο—ένα φτερωτό υπενθύμιση ότι κάποιες δεσμοί ξεπερνούν την λογική εξήγηση.
