Η εξερεύνηση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας εκτείνεται σε τέσσερις αιώνες και κάθε ήπειρο, οδηγούμενη από εμπόριο, στρατηγική, επιστήμη και αποικία. Στο απόγειό της (1920s), καλύπτει 35,5 εκατ. χλμ²—23% της χερσαίας επιφάνειας της Γης.
Τζέιμσταουν, Βιρτζίνια (1607): πρώτη μόνιμη αγγλική αποικία. Ακολούθησε Πλιμούθ (1620), Χάντσον Μπέι (1670), και δυτικά στα Ρόκκι (Ντίβιντ Τομψον, 1790s) και Ειρηνικό (Τζορτζ Βανκούβερ, 1790s).
Γουιάνα (1667, από Ολλανδούς). Φόλκλαντ (1765). Εκτεταμένη χαρτογράφηση Αμαζονίας και Άνδεων (συνεργασία Αλέξαντερ Χουμπόλτ, Ρόμπερτ Σχομπουργκ).
Ακτινές φρούρια (1600s). Εσωτερικό: Μουνγκό Πάρκ (Νίγηρας, 1795), Λίβινγκστον (Ζαμπέζι, 1850s), Μπέρτον & Σπίκ (πηγές Νείλου, 1850s), Στάνλεϊ (Κονγκό, 1870s). Όραμα «Κέιπ το Καΐρο» (Ρόντς).
Σουράτ φαμπρικά (1613). Ινδία: Πλάσει (1757) → Ρατζ. Σιγκαπούρη (1819, Ράφλς). Χονγκ Κονγκ (1841). Μαλαϊκή Χερσόνησος, Μπορνέο. Ιμαλαϊκή χαρτογράφηση (Μεγάλη Τριγωνομετρική Έρευνα, 1802–1870).
Ταξίδι Cook's Endeavour (1770) διεκδίκησε Ανατολική Αυστραλία. Πρώτο Στόλος (1788) ίδρυσε Σίδνεϊ. Εσωτερικό: Στέρτ (Μουρράι-Ντάρλινγκ), Μπέρκ & Γουίλς (διαγώνια ηπείρου, 1860–61). Νέα Ζηλανδία (Συμφωνία Γουαϊτάγκι, 1840). Ειρηνικά νησιά: Φίτζι, Γκίλμπερτ & Ελίκεις, Σολομών Νησιά.
Ρος (1841), Σκοτ (1901–04, 1910–13), Σάκλετον (1907–09, 1914–17). Βρετανική Ανταρκτική Επικράτεια διεκδικήθηκε 1908.
Η εξερεύνηση ήταν αδιαχωρίστη από κατάκτηση, εμπόριο και πολιτισμική ανταλλαγή—συχνά καταστροφική για ιθαγενείς λαούς. Η κληρονομιά διαμένει στα σύνορα, γλώσσα, νόμο και παγκόσμια θεσμοί.
