Αγγλία/Βρετανία αποικιοκράτησε ή διοίκησε εδάφη σε κάθε ήπειρο. Κυριότερες κτήσεις ανά περιοχή:
Ιρλανδία (1170–1922), Σκωτία (ένωση 1707), Ουαλία (1282–1536).
Καναδάς (1497–), ΗΠΑ (1585–1783), Καραϊβικά (Τζαμαΐκα, Μπαρμπάντος, Μπαχάμες κ.ά. 1600s–), Μπελίζ, Γουιάνα, Φόλκλαντ.
Δυτική Αφρική (Γκάμπια, Χρυσή Ακτή/Γκάνα, Νιγηρία, Σιέρα Λεόνε), Ανατολική Αφρική (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία/Ζανζίβαρ), Νότια Αφρική (Νότια Αφρική, Ζάμπια, Ζιμπάμπουε, Μποτσουάνα, Μαλάουι), Βόρεια Αφρική (Αίγυπτος, Σουδάν).
Ινδία (1612–1947), Τσευλόν/Σρι Λάνκα (1796–1948), Βιρμανία/Μιανμάρ (1824–1948), Μαλαία/Μαλαισία (1786–1957), Σιγκαπούρη (1819–1963), Χονγκ Κονγκ (1842–1997), Μπορνέο (Μπουρνέι, Σαμπάχ, Σαραουάκ), Άντα/Γιεμένη, Χερσονήσος Περιφέρεια (Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Κατάρ, ΟΑΕ, Ομάν).
Αυστραλία (1788–), Νέα Ζηλανδία (1840–), Φίτζι (1874–1970), Παπούα-Νέα Γουινέα, Ειρηνικά νησιά (Τόγκα, Γκιλμπέρτ/Κιριμπάτι, Τουβαλού, Σολομώνες κ.ά.).
Στην ακμή (1920s), η Βρετανική Αυτοκρατορία καλύπτει ~25% της γης και του πληθυσμού της Γης.