Μέχρι τα τέλη του Μεσαίωνα, ο αγγλικός μονάρχης μοιράζεται την κυρίαρχη εξουσία με τη Βουλή, ένα δίκαινο όργανο:
Ο βασιλιάς χρειαζόταν τη συμφωνία της Βουλής για να επιβάλει φόρους, να περάσει νόμους ή να νομιμοποιήσει μεγάλες πολιτικές. Αυτό εξελίχθηκε από φεουδαλική συμβουλή σε συνταγματική απαίτηση—θεμελιώνοντας τη σύγχρονη parlamentarική δημοκρατία. Το Μέγα Χάρτι (1215) και το Πρότυπο Πर्λιamento (1295) ήταν κλειδιά σημεία.