Από το 1900, περίπου 4.900 τετραγωνικά χιλιόμετρα υγρότοπων στην ακτή της Λουιζιάνα έχουν χαθεί σε εκτεταμένους ρυθμούς. Λόγω της γεωγραφικής θέσης της Λουιζιάνα σε σχέση με τον Ποταμό Μισισίπι και τον Κόλπο του Μεξικού, η βιομηχανία θαλασσινών φέρνει ετήσια εισόδημα άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Είναι αναπόφευκτο ότι η ακτή της πολιτείας θα υποστεί κάποιο βαθμό φθοράς. Οι παρούσες επιρροές, ωστόσο, αυξάνουν την έκταση της φθοράς και επηρεάζουν την άγρια ζωή και τους πόρους της περιοχής.
Η περιοχή γύρω από την Νέα Όρληαν και τον Ποταμό Μισισίπι είναι γνωστή ως Δέλτα του Μισισίπι. Οι δέλτες συνήθως μεγαλώνουν αργά λόγω της ιλuvialμετρίας που φέρνει ο ποταμός. Τα τεμπέλες και τα φράγματα που χτίστηκαν για να προστατεύσουν τα ανθρώπινα οικισμούς από τις πλημμύρες έχουν προκαλέσει ταχύτατη φθορά στη Δέλτα του Μισισίπι, κάνοντάς την την ταχύτερα φθειρομένη ακτή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι υγρότοποι της Λουιζιάνα αντιμετωπίζουν επίσης καταστροφή λόγω της κατασκευής διαβάθρων σε όλη την περιοχή. Οι διαβάθρες εξυπηρετούν ως σημεία πρόσβασης σε πετρελαϊκά και φρεάτια φυσικού αερίου. Οι καταιγίδες ταξιδεύουν μέσω των διαβάθρων και προκαλούν περισσότερη φθορά στα εσωτερικά. Το αλάτιστο νερό ανεβαίνει επίσης στους διαβάθρες και καταστρέφει τη βλάστηση που κρατάει τους υγρότοπους μαζί. Ο άνεμος που φυσά κατά μήκος των διαβάθρων δημιουργεί κύματα που κτυπούν την ακτή και επιδεινώνουν τη φθορά.
Η ανθρώπινη επιρροά δεν είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τη φθορά της ακτής της Λουιζιάνα. Όλα τα νερά κατακλύζουν φθορά που προκαλείται από φυσικές διαδικασίες. Η απλή κίνηση του νερού φθείρει αργά τις ακτογραμμές. Η τοποθεσία της Λουιζιάνας είναι επίσης πιο ευάλωτη στη φθορά λόγω πιο ακραίων καταιγίδων, καιρικών μοτίβων και ευπάθειας στους颱φους. Η άνοδος του επιπέδου της θάλασσας συμβάλλει επίσης στη φθορά της περιοχής.
Η Δέλτα του Μισισίπι και άλλες περιοχές κατά الطويل της ακτής της Λουιζιάνα βιώνουν τώρα μεγάλα πληθυσμούς που κατακλύζουν στην περιοχή μαζί με επισκέπτες και τουρίστες που θέλουν να δουν τη φυσική ομορφιά της περιοχής. Το καякί είναι εξαιρετικά συχνό, προσθέτοντας άλλη μια ανθρώπινη επιρροά στη λίστα των αιτιών φθοράς. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν επίσης τους υγρότοπους ως βόσκημα για κτηνοτροφικά, καθώς και αρδευτικούς τάφρους που αλλάζουν το φυσικό τοπίο. Η γεωργία και η ανάπτυξη συμβάλλουν επίσης στις μεταβολές στη ροή του Ποταμού Μισισίπι, προκαλώντας περαιτέρω φθορά σε πολλές περιοχές.
