Το Νησί Μαργαρίτα βρίσκεται ακτικά της βορειοανατολικής Βενεζουέλας, στη Θάλασσα των Καραϊβών. Σύμφωνα με την παράδοση, το νησί δημιουργήθηκε από τη δάκρυα ενός τσερουβίμ, αν και στην πραγματικότητα διαμορφώθηκε όταν μια αμμώδης ρίφα ανέβηκε από τη θάλασσα. Το νησί έχει πληθυσμό 420.000, αλλά είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός λόγω των παραλιών του.
Το Νησί Μαργαρίτα κατοικούνταν αρχικά από Ινδιάνους Γουαϊκέιρι και ήταν στάση στο ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου το 1498. Το 1525, κατακτάστηκε από αποίκους από την Ισπανία.
Το νησί έχει ποικιλόμορφη τοπογραφία, συμπεριλαμβανομένων ερήμων, κοιλάδων και παραλιών. Το δυτικό μέρος του νησιού, γνωστό ως Ακρωτήριο Μακαονάο, χαρακτηρίζει ακτογραμμές γεμάτες κάκτους, βουνά και δάσος μαγγροβιών. Στη ανατολική πλευρά βρίσκονται πράσινες κοιλάδες και druk πόλεις όπως η Λα Ασυνσιόν, η πρωτεύουσα του νησιού. Στο βορρά βρίσκονται παραλίες διακοσμημένες με φοινίκες, όπως η Πλαγια Ελ Αγκουα, Πλαγια Ελ Γιάσκε, Πλαγια Καριμπέ και Πουντα ντε Αρένα.
Πολλοί από τους ανθρώπους στο Νησί Μαργαρίτα ζουν σε αλιευτικά χωριά κατά langs την ακτή και εργάζονται στην αλιευτική βιομηχανία. Ο τουρισμός και η κατασκευή είναι δύο άλλες βιομηχανίες στις οποίες απασχολείται ένας αριθμός κατοίκων.
Η δραστηριότητα κεντρίζεται γύρω από τις παραλίες και τους ποταμούς του νησιού. Οι άνθρωποι κάνουν κατένιο, σνορκέλινγκ, αλιεία και γιορτασέρφινγκ. Η Πλαγια Ελ Γιάσκε είναι καλός τόπος για γιορτασέρφινγκ. Άλλες δημοφιλείς δραστηριότητες για τουρίστες και κατοίκους είναι το παρασέντορ και η σκαλακιριά.
Ιστορικές τοποθεσίες περιλαμβάνουν την Καθεδраль ντε λα Ασυνσιόν, ένα ναό χτισμένο το 1571 που είναι το παλαιότερο στη Βενεζουέλα· το Φορτίν λα Γκαλέρα, ο τόπος μιας αιματηρής μάχης εναντίον της Ισπανίας κατά τον Πόλεμο Ανεξαρτησίας της Βενεζουέλας· το Καστίγιο ντε Σάντα Ρόσα, ένα κάστρο χτισμένο το 1677, και τα Ερείπια της Νέβας Καδίζ.
