Η Δυτική Ακτή των ΗΠΑ—ειδικά η Καλορνία—συνδυάζει μοναδικά τρία οικονομικά χαρακτηριστικά που σπάνια συμπίπτουν: υψηλά εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό, ισχυρή σωματειακή πυκνότητα και ακραίες τιμές εδάφους.
Στάνφορντ, UC Berkeley, Caltech, UCLA, USC, UC San Diego—παγκόσμιας κλάσης ερευνητικά πανεπιστήμια παράγουν απόφοιτους STEM που κερδίζουν τη Σίλικον Βάλεια, τα κλάστερ βιοτεχνολογίας (Σαν Ντιέγκο, Μπέι Ερία), τη ψυχαγωγία (LA), και την αεροδιαστημική (LA, Σιάτλ). Η Καλορνία απονέμει περισσότερους διδακτορικούς τίτλους επιστήμης/μηχανικής από οποιαδήποτε πολιτεία.
Η σωματειακή πυκνότητα της Καλορνίας (~16%) υπερβαίνει τον εθνικό μέσο όρο (~10%); νόμοι «δικαιώματος εργασίας» απουσιάζουν.
Αυτή η τριάδα δημιουργεί παραδόξους: εκπαιδευμένοι εργαζόμενοι δεν μπορούν να επιβιώσουν στεγάση κοντά σε σωματειακές θέσεις εργασίας· σωματεία ωθούν για πυκνότητα αλλά αντιμετωπίζουν αντίσταση NIMBY· εταιρείες επεκτείνονται στο Τέξας/Αριζόνα για φθηνότερο έδαφος/μη-σωματειακά περιβάλλον. Το «μοντέλο Καλορνίας» είναι ταυτόχρονα η μηχανή καινοτομίας του κόσμου και μια προειδοποιητική ιστορία καταρράκτου προσιτότητας.