Ο Φαραώ Τούτ Αγχ Αμούν, που πιστεύεται ότι ήταν 12ος 지배ante της 18ης Δυναστείας, κατέλαβε τον θρόνο 1334-1325 π.Χ. Λέγεται «Παιδί-Βασιλιάς», γιος του Ακενατόν, του ερετικού φαραώ που απέρριψε τις παλιές θρησκείες και αναγκάστηκε η χώρα να λατρεύει τον Ήλιο. Όταν πέθανε ο πατέρας του, ο Τούτ Αγχ Αμούν επέστρεψε τη ναção στις παλιές πιστεύσεις. Κατά τη βραχύ διαρκεια της βασιλείας του, δεν είχε χρόνο να χτίσει μνημεία εκτός από τον τάφο του.
Αν και δεν ήταν ληγενδαρικός βασιλιάς, το 1922, όταν ο αιγυπτολόγος Χάουαρντ Κάρτερ ανακάλυψε τον αδιάτακτο τάφο του γεμάτο με τεράστιο θησαυρό αρτεφάκτων και χρυσού, τον έβγαλε στο παγκόσμιο φως. Ο θησαυρός του τον έκανε ίσως τον πιο γνωστό από τους πολλούς φαραώνες. Ο τάφος βρίσκεται στην Κοιλάδα των Βασιλέων και αποτελείται από τέσσερις ένθετους ναούς που πρέπει να διασχιστούν για να φτάσει κανείς στο σαρκοφάγο του Παιδιού-Βασιλιά.
Ο εξωτερικότατος ναός είναι ~2,7 μέτρα ψηλός και μετρά ~5x3,2 μέτρα. Κατασκευασμένος από βαριά κέδρινα πάνελ, αρτοκολλήθηκε, χρυσοποιήθηκε και διακοσμήθηκε. Ιερογλύφικα, σύμβολα και τέχνη τα κοσμούν. Εσωτερικά, οι τοίχοι έχουν κείμενα από το Αιγυπτιακό Βιβλίο των Νεκρών και το Βιβλίο της Θείου Αγελάδας που αφηγείται την καταστροφή της ανθρωπότητας. Πτερωτά ηλιακά δίσκια και 13 γυπές στο εσωτερικό οροφής.
Μικρότερος, ~3,7x2,3 μέτρα και >2,1 μέτρα ψηλός. Απεικονίζει τον αρχαίο ναό Πέρ-ουερ της Ανώτερης Αιγύπτου. Εξωτερικά και εσωτερικά, τα ξύλινα πάνελ είναι αρτοκολλημένα και καλυμμένα με χρυσά φύλλα. Οι πόρτες έχουν εικόνες του Τούτ Αγχ Αμούν μπροστά στον Όσιρι (θεός νεκρών/υπόγεια) και Ρα-Χοραχτί (ήλιος θεός). Επίσης απεικονίσεις αδελφών του Όσιρι, Ίσις και Νέφθις που πενθούν τον νεκρό βασιλιά. Πάλι, αποσπάσματα από το Βιβλίο των Νεκρών στους τοίχους.
Μοιάζει πολύ στον δεύτερο, κατασκευασμένος σε 10 τμήματα, αρτοκολλημένος και καλυμμένος με χρυσά φύλλα. Οι τοίχοι έχουν κείμενα από το Βιβλίο των Νεκρών, αίγυπτια ταφικά κείμενα και εικόνες πτερωτών ηλιακών δίσκων και σειρών πουλιών με ανοιχτά φτερά. Τα εσωτερικά τοιχώματα έχουν πομπή θεών, οι πόρτες απεικονίζουν Ίσιδα και Νέφθιδα να ανοίγουν τα φτερά τους για να προστατεύσουν τον Τούτ Αγχ Αμούν.
Πιστεύεται να είναι αναπαραγωγή του αρχαίου Παλατίου του Βορρά με οροφή βαρελλοειδούς Gewölbe, βάθος ανάγλυφα Νέφθιδας/Ίσιδας και πολλούς θεούς. Η εσωτερική οροφή απεικονίζει θεούς, Ίσιδα και Νέφθιδα φρουρούν τις πόρτες. Οι εσωτερικοί τοίχοι φέρουν κείμενο ξορκιάς από το Βιβλίο των Νεκρών.
Ο σαρκοφάγος από κόκκινο γρανίτη έχει κλίνουσα κορυφή. Η κορυφή έχει ελαττώματα και ραγάδες, κάτι που ο Κάρτερ ερμήνευσε ως ενδεχομένως αντικατάσταση στην ώρα του ατίμιου θανάτου. Ωστόσο, γλύφτηκε από ένα μπλοκ κουαρτζίτου και διακοσμημένος με απεικονίσεις Ίσιδας, Νέφθιδας και θεών Σέλκις και Νείθ σε υψηλό ανάγλυφο. Βρίσκονται στις τέσσερις γωνίες με ανοιχτά φτερά για προστασία του Παιδιού-Βασιλιά.
