Διαλεγμένοι σε ένα μικρό tratto των Καραϊβικών ανατολικά της Πuertο Ρίκο, τα μικρότερα Βιργίν Νησιά archipelago μοιράζονται μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου. Συνολικά, περίπου 90 νησιά καλύπτουν μια περιοχή περίπου διπλάσια από τη Washington, D.C. Το τρίο St. Croix, St John και St. Thomas είναι τα μεγαλύτερα από τα η.π.α.-αποκρατούμενα νησιά, και είναι δημοφιλή στους βορειοαμερικανούς ταξιδιώτες, οι οποίοι αποτελούν το λιοντάρι του μεριδίου των τουρίστων. Το κλίμα των νησιών είναι ζωτικό για την έλξη αυτών των επισκεπτών.
Το κλίμα των Βιργίν Νησιών επηρεάζεται έντονα από πολύ μεγαλύτερα κλιματικά patterns. Για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, ανεμοτρέχοντες από τον Ατλαντικό φουσκώνουν στα νησιά από ανατολικά προς δυτικά, χαμηλώνοντας τόσο τη θερμοκρασία όσο και την υγρασία από ό,τι θα αναμενόταν σε αυτή τη τροπική γεωγραφική πλάτη. Ωστόσο, οι άνεμοι μετατοπίζονται ελαφρώς χειμώνα, επιτρέποντας cold fronts να προσεγγίσουν από την ηπειρωτική Βόρεια Αμερική· αυτοί γνωστοί τοπικά ως Christmas winds, και μπορούν να ξεσηκώσουν μεγάλα κύματα.
Οι θερμοκρασίες είναι πολύ σταθερές στα Βιργίν Νησιά και τείνουν να μένουν μέσα στην ίδια ζώνη 20 βαθμών Fahrenheit ολόκληρο το χρόνο. Το υδράργυρο σπάνια ανεβαίνει πάνω από 90 βαθμούς, και μόνο περιστασιακά κατεβαίνει κάτω από 70. Δεδομένα της Εθνικής Υπηρεσίας Καιρού καταγεγραμμένα σε περίοδο 30 ετών στο αεροδρόμιο Cyril E. King Airport στο St. Croix αποκάλυψαν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο ως τους πιο ζεστούς μήνες, με χαμηλότερες θερμοκρασίες Δεκέμβριο και Ιανουάριο.
Η βροχόπτωση τείνει να είναι απρόβλεπτη στα Βιργίν Νησιά, σημαίνοντας ότι κάθε δοθέν χρόνο μπορεί να trải nghiệm πολύ διαφορετικές συνθήκες από τον επόμενο. Μέσος όρος, ετήσια βροχόπτωση σύνολα μεταξύ 45 και 50 ίντσες, αν και ξηρότερες περιοχές μπορούν να trải nghiệm κάτω από 30 ίντσες, ενώ οι πιο υγρές περιοχές λαμβάνουν έως 80 ίντσες σε ένα χρόνο. Το φθινόπωρο τυπικά είναι το πιο υγρό χρονικό διάστημα, με κορυφαία βροχόπτωση Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Νοέμβριο. Αντίθετα, η άνοιξη είναι το πιο ξηρό χρονικό διάστημα, με τον Μάρτιο συνήθως να trải nghiệm τα χαμηλότερα επίπεδα βροχόπτωσης.
Γενικά χαμηλή και απρόβλεπτη βροχόπτωση κάνει την υδατική ανεφοδιασμένη ένα σοβαρό ζήτημα για τους κατοίκους των Βιργίν Νησιών, και από τη δεκαετία του 1930, νόμοι έχουν αναγκάσει τους κατοίκους στα Βιργίν Νησιά Η.Π.Α. να συντηρούν βρόχινο νερό. Πολλοί νησιώτες βασίζονται σε πηγές για ποτό νερό, ενώ στα Βρετανικά Βιργίν Νησιά, η αλατοαφαίρεση θαλάσσιου νερού παράγει το 100 τοις εκατό της δημόσιας υδατοδότησης στο νησί Tortola, και το 90 τοις εκατό της δημόσιας υδατοδότησης της Virgin Gorda.
