Με >2.900 χλμ ακτογραμμή στον Ινδικό και Ατλαντικό Ωκεανό, η Νότια Αφρική προσφέρει άφθονα εδάφη για βυθιά αλιεία. Λόγω ψυχρού ρεύματος Benguela και ζεστού Agulhas, η ποικιλία ειδών είναι πλούσια: μπαρρακούδα, ιστιοφόρος, τόνος.
Για προστασία θαλάσσιων πόρων, η Νότια Αφρική εκδiede τον Νόμο Ζωικών Πόρων Θάλασσας (1998). Η αλιεία ρυθμίζεται με «ορία σακιού» (αποτρέπει υπεραλοίευση). Όλοι οι ερασιτέχνες αλιείς χρειάζονται ετήσια άδεια (ταχυδρομεία). Τα ψάρια με αδεια αλιείας δεν πωλούνται.
Πολλοί φορείς προσφέρουν charters (~150$/ημέρα). Συχνά: μαρλίνος, ξιφίας, μπαρρακούδα, κίτρινος/μπλε/μακρόπτερος τόνος, κίτρινη ουρά, λосός Κέιπ. Sezonniά: κόμπρος, σνοέκ Κέιπ, ντοράντο.
Τεχνική σύρματος τεχνητού δέλεα ή ζωντανού κέρας πίσω από το σκάφος. Η κίνηση προσελκύει τα ψάρια να επιτεθούν.
Απόρριψη διαφόρων κεράσων σε συγκεκριμένη περιοχή για έλξη ψαριών. Διαφορετικές μυρωδιές/τρόφιμα ελκύουν ευρύτερο φάσμα ειδών. Οι σέρφερες ζητούν απαγόρευση, πιστεύοντας ότι προσελκύει λευκούς καρχαρίες να επιτίθενται σε ανθρώπους.
Η έλξη της μεγάλης αλιείας είναι η μάχη για να ξεσέρει κανείς το θήραμα. Καθισμένος ή ορθίος στην πρύμνα, το μπροστινό μέρος της καλάμης σε στήριξη. Ειδικές καρέκλες με ζευκτηρίες βοηθούν στην αντοχή. Η μάχη μπορεί να διαρκεί ώρες, ειδικά με μπαρρακούδα.
