Το νησιωτικό έθνος της Ναουρού στην Νότια Ειρηνική κατέχει τη δυστυχήuchte θέση του υψηλότερου μέσου Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) στον κόσμο. Με μέσο ΔΜΣ 32,1, ο πληθυσμός της χώρας rơi ακριβώς στην κατηγορία της παχυσαρκίας, μια κρίση δημόσιας υγείας που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο χρόνιων παθήσεων όπως καρδιαγγειακές ασθένειες, εγκεφαλικά επεισόδια, διαβήτης τύπου 2 και διάφορα καρκίνωμα.
Η επιδημία παχυσαρκίας στη Ναουρού οδηγείται από έναν σύνθετο συνδιασμό παραγόντων. Η μετάβαση από την παραδοσιακή διατροφή ψαριών, κокοναριών και ριζοφυτών σε εισαγόμενες, επεξεργασμένες τροφές υψηλές σε σάκχαρα, λίπη και άλατα ήταν δραματική. Η οικονομική εξάρτηση από την εξόρυξη φωσφορικού – που έχει πλέον εξαντληθεί σε μεγάλο βαθμό – οδήγησε σε ακινητοποιημένο τρόπο ζωής και εξάρτηση από εισαγόμενες τροφές. Γενετικές προδιαθέσεις μπορεί να παίζουν ρόλο, αλλά οι περιβαλλοντικές και διατροφικές αλλαγές είναι οι κύριοι οδηγοί.
Ενώ η Ναουρού είναι το ακραίο παράδειγμα, αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη τάση στα νησιά του Ειρηνικού, όπου χώρες όπως η Τόνγα, η Σαμόα και η Κιριμπάτι αναφέρουν επίσης συναγερμωτικά υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προσδιορίζει την παχυσαρκία ως σημαντικό παράγοντα κινδύνου για μη μεταδοτικές ασθένειες (ΜΜΑ), που είναι τώρα η προσανατολισμένη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Για τη Ναουρού, το φόρτο υγείας τυπώνει τεράστιο για ένα έθνος περίπου 10.000 ανθρώπων, τείνοντας τους περιορισμένους ιατρικούς πόρους.
Η κυβέρνηση της Ναουρού, με την υποστήριξη διεθνών εταίρων, έχει εφαρμόσει μέτρα όπως φορολογία σακχαροδών ποτών, προώθηση τοπικής παραγωγής τροφίμων και καμπάνιες δημόσιας υγείας που ενθαρρύνουν τη φυσική δραστηριότητα. Ωστόσο, η αναστροφή δεκαετιών διατροφικής μετάβασης παραμένει ένα φοβερό πρόβλημα.
