Η αποικιοποίηση της Ζιμπάμπουε (τότε Ματαμπελάντ και Μασонаλάντ) ήταν σύνθετη διαδικασία που οδήγησαν αυτοκρατορικές’ambitions, οικονομική λαγνεία και τεχνολογική ασυμμετρία. Αν και ο Βασιλιάς Λοβεγκούλα των Ντεμπελέ λάβει αποφάσεις που διευκόλυναν την παρέμβαση της British South Africa Company (BSAC), η απόδοση της ευθύνης αποκλειστικά σε αυτόν είναι ιστορικά ανακριβής και απλοποιητική.
Η Βρετανία, Πορτογαλία, Γερμανία και Βελγίο ανταγωνίζονταν για αφρικανικό εδάφος. Το BSAC του Σσιλ Ρόουντς είχε βασιλικό χάρτη για κατοχή και διοίκηση εδαφών βόρεια του Λιμπόπου—η αποικιοποίηση ήταν αναπόφευκτη ανεξάρτητα από τις ενέργειες του Λοβεγκούλα.
Η ανακάλυψη χρυσού (πραγματική ή φήμη) στη Μασонаλάντ προσελκύει επενδυτική κεφάλαια. Το BSAC αναζητούσε μεταλλικά δικαιώματα και γη για λευκή εγκατάσταση—κύρια στόχοι που κανένας αфриканός ηγέτης δεν θα μπορούσε να αποτρέψει μόνιμα.
Μαξιμ τυφέκια, αρτακαί, και σιδηρόδρομοι έδιναν στους Ευρωπαίους κατακρατητική δύναμη. Ο Πόλεμος Ματαμπελέ 1893 και η Τσιμουρέγκα 1896–97 απέδειξαν ότι η στρατιωτική αντίσταση, αν και γενναία, δεν μπορούσε να ξεπεράσει αυτό το χάσμα.
Η 1888 Συμφωνία Ραντ—χορηγώντας αποκλειστικά μεταλλικά δικαιώματα—κτήθηκε μέσω προεμéditερρα translated, παραλείψεις κρίσιμων κλασμάτων, και πίεση. Ο Λοβεγκούλα την απέρριψε όταν κατάλαβε την απάτη.
Διαμάχες διαδοχής, ανταγωνιστές ιντουνά (ηγεμόνες), και η ενσωμάτωση υπηκόων λαών (Σόνα) δημιούργησαν ευαλωτότητες που εκμεταλλεύτηκε το BSAC.
Αξιώσεις σε βρετανικές αρχές και ιεραπόστολους αγνοήθηκαν ή εξαπατήθηκαν. Καμία αποτελεσματική διεθνής μηχανισμός προστατεύει την αφρικανική αυτονομία.
Δεν ήταν παθητικός: χοργούσε συμβάσεις στρατηγικά, παίζοντας Ευρωπαίους έναν εναντίον άλλου (π.χ. ζητώντας Πορτογαλική ή Γερμανική αντισταθμιστική), και τελικά παραγγέλλει στους πολεμιστές του να μην πολεμήσουν το 1893 για να αποφύγει εξόντωση, φεύγοντας βόρεια όπου πέθανε (1894). Οι επιλογές του περιορίζονταν από ύπαρκτικες απειλές.
Ο Λοβεγκούλα ήταν αυτοκράτορας που ναυάγησε σε αδύνατη κατάσταση. Η αποικιοποίηση προήλθε από δομικές δυνάμεις αυτοκρατορικού· η "εύθυνη" του είναι δευτερεύουσα σε σχέση με τους αρχιτέκτονες του BSAC και της βρετανικής αυτοκρατορικής πολιτικής.
