Η Νεολιθική Επανάσταση—η μετάβαση από κυνηγέτι/συλλογή στη γεωργία—συμβαίναν ανεξάρτητα σε πολλές παγκόσμιες περιοχές:
Ευ férτιλη Ακτίνα (Μέση Ανατολή): Περίπου 10.000 π.Χ., σίτος, κριθάρι, φακές, και αρακάς οικειοποιήθηκαν σε αυτόν τον τόξο εύφορης γης που εκτείνεται στη σύγχρονη Ιράκ, Συρία, Λίβανος, Ισραήλ, Παλαιστίνη, Ιορδανία, και Αίγυπτος.
Λεκανοπέδιο Νείλου (Αίγυπτος): Μέχρι 6.000 π.Χ., σίτος, κριθάρι, και λίνιο καλλιεργούνταν κατά τους λιμνικούς πεδιάδες του Νείλου.
Δυτική Αφρική: Ανεξάρτητη οικειοποίηση ξεριγιούρι, σοργού, και γαμπό φάφου συμβαίνε περίπου 5.000 π.Χ. στη Σαχελ και τις σαβάνα ζώνες.
Μεσοαμερική (Μεξικό/Κεντρική Αμερική): Καλαμπόκι (μαΐζι), φασόλια, και κολοκύθια—τα «Τρία Αδέλφια»—οικειοποιήθηκαν ξεκινώντας περίπου 5.000 π.Χ.
Ανδεϊκή Περιοχή (Περού/Βολιβία): Πατάτες, κινόα, και καλαμπόκι καλλιεργούνταν σε υψομετρικές κοιλάδες μέχρι 4.000 π.Χ.
Αυτές οι εξελίξεις ήταν σταδιακές, διαμορφωμένες από τοπικά περιβάλλοντα, κλιματική αλλαγή, και πολιτιστική καινοτομία.
