Την 16 Νοεμβρίου 1855, ο Σκωτσός μισιοναρίος-εξερευνητής Ντέιβιντ Λίβινστον γίνεται ο πρώτος Ευρωπαίος που βλέπει τον κολοσσιαίο καταρράκτη στον Ποταμό Ζαμπέζι, γνωστό τοπικά ως *Mosi-oa-Tunya* («Ο Καπνός που Βροντάει»). Το ονόμασε **Καταρράκτες Βικτωρίας** τιμή τη Βασίλισσα Βικτωρία.
Ο Λίβινστον προσήλθε από ανώτερη ροή, ταξιδεύοντας με κανό με οδηγούς Μακόλολο. Περιέγραψε την σκηνή: «Σκηνές τόσο όμορφες πρέπει να βλέπουν οι άγγελοι στην πτήση τους». Οι καταρράκτες εκτείνονται 1.708 μ πλάτος, πέφτουν 108 μ, και σχηματίζουν το μεγαλύτερο φύλλο πτώσεως νερού στον κόσμο. Η ομιχλή φαίνεται 50 χλμ μακριά.
Ο Λίβινστον συνέχισε την εξερεύνηση του Ζαμπέζι μέχρι την εκβολή του (1858–1864), αλλά οι καταρράκτες παραμένουν η πιο εικονική του ανακάλυψη—ένα φυσικό θαύμα που εξακολουθεί να εκπλήσσει τους επισκέπτες σήμερα.
