Η αλεπού φένεκ (Vulpes zerda), το μικρότερο κυνίδιο της Γης με τα χαρακτηριστικά της υπερμεγέθυντα αυτιά, βρίσκει το μαρόκικο της καταφύγιο στις νοτιοανατολικές ερημικές περιοχές της χώρας. Αυτές οι περιοχές—Ουαρζαζάτε, Ζαγκόρα, Ερακίντια, Φιγκίγκ—διαμορφώνουν μια συνεχή ξηρή ζώνη στην βόρεια ακμή της Σαχάρας.
Οι φένεκ δεν ζουν απλώς «στην έρημο»—αποκτούν συγκεκριμένους μικροβιότοπους:
Πύλη προς τη Σαχάρα, με τις φοινικοκηπές της κοιλάδας Ντράα που μεταβαίνουν σε βραχώδη έρημο (ρεγκ) και λόφους. Οι φένεκ ζουν στις ζώνες διασύνδεσης.
Βαθιά στα νότια μέρη της κοιλάδας Ντράα. Οι λόφοι Μ'αμίτ (Εργκ Σεγκαγά) παρέχουν κλασικό βιότοπο φένεκ. Οι νυχτερινές σαφάρι εδώ συχνά τις εντοπίζουν.
Οι κοιλάδες Ζίζ και Γκερής που ανοίγουν στη Σαχάρα. Τα περιθώρια του συστήματος οάσεων Ταφιλάλτ υποστηρίζουν πληθυσμούς φένεκ.
Ανατολικότατα, συνορεύει με την Αλγερία. Αρχαία κσαρ (οχυρωμένα χωριά) περικυκλωμένα από έρημο. Λιγότερο τουριστικό, πιο άπρηκτο βιότοπο.
IUCN: Ελάχιστος Κίνδυνος παγκοσμίως, αλλά οι μαρόκικοι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν πίεση από:
Καλύτερες ευκαιρίες: καθοδηγούμενες νυχτερινές βαδιστές με τοπικούς ειδικούς στο Εργκ Σεμπί (Μερζούγκα) ή Εργκ Σεγκαγά. Χρησιμοποιήστε κόκκινα φώτα, διατηρήστε απόσταση, ποτέ να τις τρέφετε. Τα έσοδα από ηθική τουρισμός υποστηρίζουν τοπικά κίνητρα διατήρησης.
Οι νοτιοανατολικές έρημοι του Μαρόκου δεν είναι κενές—είναι σπίτι ενός από τα πιο χαριτωμένα ξεχωριστά επιβιωτικά της φύσης.