Η εξαιρετική πολυπολιτισμικότητα της Βραζιλίας προέρχεται από τρεις μεγάλες ιστορικές δυνάμεις που στρώσαν διαφορετικούς λαούς, πολιτισμούς και παραδόσεις suốt πέντε αιώνες.
Η 300ετούς αρχή της Πορτογαλίας θεμελίωσε τη γλώσσα (Πορτογαλική), την Καθολική θρησκεία και το νομικό/διοικητικό πλαίσιο. Επίσης, οι Πορτογαλείς αποίκους—κυρίως άνδρες—παντρεύτηκαν εκτενώς με βαρβάρους γυναίκες, δημιουργώντας έναν μεγάλο μετίζο (μικτό) πληθυσμό από την αρχή. Αυτή η βιολογική και πολιτισμική ανάμιξη ξεχώρισε τη Βραζιλία από πιο αποδικασιακά αποικιακά μοντέλα.
Η Βραζιλία δέχθηκε ~4,9 εκατομμύρια σκλαβωμένους Αφρικανούς—40% ολόκληρης της διαατλαντικής εμπορίας. Φέρανε:
Η αφρο-βραζιλιάνικη κουλτούρα είναι θεμελιώδης για την εθνική ταυτότητα, ειδικά στη Βαΐα, Ρίο και το Βορειό Anatoliko.
Μετά την ανεξαρτησία, η Βραζιλία προώθησε ενεργά εργατικό χέρι για να αντικαταστήσει τη δουλεία και να «λευκώσει» τον πληθυσμό (έκφραση ρητή πολιτική). Μεγάλα κύματα:
Κάθε ομάδα πρόσθεσε ξεχωριστές διαλέκτους, φαγητά, γιορτές και γεωργικές/βιομηχανικές δεξιότητες. Το ιαπωνικό κέντρο Σάο Πάολο (Liberdade), οι γερμανικές πόλεις του Ρίο Γκρανντε ντο Σουλ και η ιταλικά επηρεασμένη κουζίνα της Νότιας Ανατολής είναι ζωντανές κληρονομιές.
214+ εκατομμύρια άνθρωποι, 180+ γλώσσες, κάθε μεγάλη θρησκεία. Η πολυπολιτισμικότητα δεν είναι πολιτική—είναι το ύφασμα της χώρας, εκφραζόμενη στο Καρναβάλι, την κουζίνα, τη μουσική και την καθημερινότητα. Το Σύνταγμα του 1988 αναγνωρίζει ρητά τη Βραζιλία ως «πολυεθνική, πολυπολιτισμική» χώρα.
