Από το 2009, η εξέγερση του Boko Haram έχει προκαλέσει καταστροφικές ανθρώπινες, οικονομικές και κοινωνικές κινήσεις, κυρίως στο βορειοανατολικό Νιγηρία αλλά χύνοντας σε όλο τον Λίμνη Τσαδ.
Ο Human Rights Watch εκτιμά πάνω από 25.000 νεκρούς (2009–2018); συνολικοί θάνατοι συμπεριλαμβανομένων έμμεσων αιτίων (λιμός, ασθένειες) είναι πολύ υψηλότεροι.
2+ εκατ. εσωτερικά μετακινούμενοι πρόσφυγες (IDP)· εκατοντάδες χιλιάδες φύγαν στη Νίγηρ, Καμερούν, Τσαδ.
Αυτοβομβιστικές επιθέσεις (συχνά με παιδιά «φορείς»), μαζικές απαγωγές (π.χ. τσιπόκ, ντάπτσι κοριτσιά), σεξουαλική σκλαβιά, εκδικαστικές εκτελέσεις, καταστροφή χωριών.
Εκατό σχολεία καταστράφηκαν ή έκλεισαν· γενιές παιδιών στερήθηκαν εκπαίδευση στον επίκεντρο.
Γεωργία (η ραχοκοκαλιά της περιοχής) συνήλθε· αγορές, εμπορικές διαδρομές, υποδομή καταστράφησαν· φτώχεια και τροφική ασφάλεια ανήλθαν.
Διάλυσε την εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση· θρέψει βαρύς στρατιωτικές απαντήσεις· σπαργάνα πολυεθνική στρατιωτική συμμαχία (MNJTF)· εξεμυαλίστηκε η ομοσπονδιακή ενότητα της Νιγηρίας.
Ακόμα και καθώς η εδαφική ελέγχος μεταβάλλεται, η ανθρωπιστική κρίση, το ψυχολογικό τραύμα και οι οχήγητες ριζοσπαστικοποίησης επιμένουν. Η ειρήνη απαιτεί ασφάλεια, δικαιοσύνη, ανάπτυξη και αποριζοσπαστικοποίηση — όχι μόνο στρατιωτική νίκη.