Το Μαρόκο είναι βορειοαφρικανική χώρα που λάκει 5 εκατ. τουρίστες/έτος στα σούκ (αγοράς), χιονισμένα βουνά, πολιτιστικές αξιοθέατες, αρχαιολογικούς χώρους, κέντρα σκι, αμμώδεις παραλίες και βερβερικά χωριά. Ταξιδιώτες φτάνουν με πτήσεις ή πλοία από την Ισπανία (λιμάνια Ταγιέρας). Οι ντόπιοι είναι φιλόξενοι, αν και κάποιοι ζουν από κλοπές από αμέλητους τουρίστες.
Νότια της Ισπανίας, πέρα από τη Στενή Γιβραλτάρ. 3.200 χλμ ακτή (Ατλαντικός/Μεσόγειο), μισή αμμώδης. Κυριότερες πόλεις: πρωτεύουσα Ραμπάτ, Κασαμπλάνκα, Ταγιέρα, Αγκαντίρ, Φέζ, Μαρακές. Γλώσσες: Αραβικά, Βερβέρικα, Γαλλικά (σχολείο). Πολλί Μαρόκινες/Βερβέρες ζουν στα βουνά Άτλας/Ριφ (βορρά). Κεντρικό Μαρόκο: πλούσιο γεωργικό εδάφος. Νότιο Μαρόκο: Σαχάρα. Θερμοκρασίες ποικίλλουν: Καλοκαίρι Καζαμπλάνκα ~21–26°C, Μαρακές ~46°C. Χειμερινά βράδια: ψυχρά παντού.
Τουριστική βιομηχανία από αρχές 20ου αιώνα (Γαλλικό προτεκτοράτο, ανεξαρτησία 1956). Διαδοχή από μεγάλες πόλεις σε παραλιακές/βουνιακέςgemeinden (Αγκαντίρ, Σεφσαουέν). Υπουργείο Τουρισμού 1985. Περίοδοι παράλυσης: διενέξεις με Αλγερία (1990s), τρομοκρατικές επιθέσεις (2003, 2007). Ο Βασίλιος Μωχάμεντ VI εκκίνησε το «Plan Azur» για αύξηση τουρισμού.
Διάφοροι τύποι: ισλαμικοί χώροι, σκι στα Άτλας. Δημοφιλείς αξιοθέατες: Τζαμί Χασάν ΙΙ (Κασαμπλάνκα), καμήλες με Βεδουίνους (Σαχάρα), παλαιά μεδίνα Φέζ, βερβερικά χωριά Ριφ, Κήποι Μενάρα (Μαρακές), Πύργος Χασάν (Ραμπάτ).
Κορυφαία περίοδος: Ιούλιος–Αύγουστος (ήλιος όχι καύσωνας, ζεστά αλλά ανοχήτα). Πριν/μετά: ρίσκο καύσωνα. Βροχερός/ψυχρός Οκτώβριος–Απρίλιος, ειδικά στα βουνά (<0°C).
Μουσουλμανική χώρα με θρησκευτική πρακτική. Γυναίκες/άντρες: συντηρητική νesh. Γυναίκες: χετζάμπ (κάλυμμα κεφαλής), μερικές νεκάμπ (πρόσωπο). Άντρες: τζιν, τζελαμπάς, σπάνια σορτς. Οι τουρίστες εκτιμούν μετριότυπη νesh. Γυναίκες: όχι αναγκαίο κάλυμμα κεφαλής/προσώπου, αλλά αποφυγή tank tops/short shorts — σεβασμός κουλτούρας + αποφυγή κακών σχόλιων/εμποδίων αγοράς.
