Τα Όρη Άτλας του Μαρόκου (και Αλγερίας, Τυνησίας) ονομάστηκαν από τον Έλληνα Τιτάνα Άτλα, καταδικασμένο από τον Δία να κρατάει τον ουρανό για την αιωνιότητα.
Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι και μυθογράφοι συνδέσαν το άκρο δυτικό της γνωστής οικουμένης—τις «Στήλες του Ηρακλή» (Στενά της Γιβραλτάρ) και το τεράστιο οροσειρικό τείχος πέρα από αυτές—με το βάρος του Άτλα. Οι υψωμένες κορυφές τους (κορυφώνεται στο Τουμπκάλ, 4.167 μ.), η άγρια εύρος και ο ρόλος τους ως φράγμα μεταξύ Μεσογείου και Σαχάρας ανέκριναν την εικόνα του γίγαντα που φέρει τους ουρανούς.
Το όνομα εφαρμόστηκε από κλασικούς συγγραφείς (π.χ. Ηρόδοτος, Στράβων) και διατήρηθηκε μέσω Αραβικών (Djibal al-Atlas) στη σύγχρονη χρήση.
