Οι Φιλιππίνες αποτελούνται από ένα τροπικό σύνολο νησιών που προσφέρουν πλούσια βιοποικιλότητα φυτικής και ζωικής ζωής. Διαθέτοντας μερικά από τα τροπικά δάση του κόσμου, με συνεχώς υψηλή υγρασία ολόκληρο το χρόνο, η χώρα είναι σπίτι περισσότερων από 3.500 ειδών φυτών και ζώων. Ένα πρόσφατο πρόβλημα που συμβαίνει στις Φιλιππίνες είναι η καταστροφή βιότοπων και τροφικών πηγών, γεγονός που προκαλεί κάποια από αυτά τα είδη να γίνουν απειλούμενα.
Το πτερύγιο της νυχτερίδας φρούτων σωλήνας ρίνας είναι περίπου 22 ίντσες. Μερικά μοναδικά χαρακτηριστικά είναι οι σωληνοειδείς ρινές της και μια παχιά σρίκα που τρέχει κατά langs το κέντρο της πλάτης της. Αυτό το φιλικό-συκώ νυχτερίδα φτιάχνει το σπίτι της στα χαμηλά δάση της Σιμπουγιάν, Σεβού και Νέγρος. Η νυχτερίδα φτιάχνει το λιοντάρι της σε κοιλά δέντρα ή παχύ βλάστηση. Είναι ένα είδος που δεν ανταποκρίνεται καλά όταν ο βιότοπός του ταρασσεται από ανθρώπους. Η απώλεια βιότοπου, από παράνομη δασοκομία και εκκαθάριση γης, έχει αφαιρέσει πολλά από τα τμήματα στις οποίες χρησιμοποιούσε να ζει και να φτιάχνει λιοντάρι, προκαλώντας τον πληθυσμό να γίνει κρίσιμα απειλούμενος. Προς το παρόν, καταλαμβάνει μόνο το ένα ποσοστό του προηγούμενου βιότοπού της, κάνοντας την μελλοντική της προοπτική μούχλη.
Το ελάφι Καλαμιάν βρίσκεται σε βάλτοι, ηλώδεις και ψηλόχορτα βιότοποι. Τρώνε πέφτοντα λουλούδια και καρπούς δέντρων, συχνά σχηματίζοντας μικρές κοπάδες, αλλά μερικές φορές προτιμώντας να ζουν μόνα. Προερχόμενα από τα νησιά Καλαμιάν, το ελάφι εξέτεινε σε άλλες βοσκοτόπους γύρω από τις Φιλιππίνες. Αν και έζησαν μεγάλους πληθυσμούς τη δεκαετία του 1970, έχουν κυνηγηθεί τοπικά και εμπορικά για φαγητό. Αυτό έχει εξοντώσει την παλιά ισχυρή πληθυσμό του ελαφιού Καλαμιάν και προκαλεί σοβαρές ανησυχίες για την πιθανή εξαφάνισή τους. Το ελάφι προτιμά να εγκατασταθεί μακριά από ανθρώπινους πληθυσμούς, αλλά λόγω της δημογραφικής επέκτασης, έχουν δει τον βιότοπό τους να σμικρύνει, σημαντικά.
Ένα μικρό γουρούνι που προτιμά να εγκατασταθεί σε δάση, το Βισάγιο γουρούνι με βερούκες τρώει πέφτοντα φρούτα και λαχανικά κήπου. Καταλήγοντας σε ομάδες τεσσάρων έως πέντε γουρουνιών, τα ζώα χρησιμοποιούνταν να βρίσκονται παντού στις Φιλιππίνες. Δυστυχώς, τα γουρουνιά τώρα βρίσκονται μόνο σε ένα από τα νησιά Βισάγιας. Καταχρηστευόμενα από τους τοπικούς ως ενοχλητικό, λόγω της επιθυμίας τους για καλλιεργημένα λαχανικά, τα γουρουνιά έχουν κυνηγηθεί σε ακραία. Η κυνήγι έχει 또한 διασπείρει τον πληθυσμό και αρνητικά επηρέασε τα μοτίβα αναπαραγωγής του γουρουνιού. Αντί να διαφυλαχθεί ο μειούμενος πληθυσμός, οι τόπιοι εξακολουθούν να επιμένουν να κυνηγάτε το γουρούνι, κάνοντας την μελλοντική τους επιβίωση αβέβαιη.
