Η Κίνα έχει θεσπίσει νόμους όπως ο Νόμος για τη Διατήρηση και Χρήση Γεωργικών Πόρων για την προστασία των γεωργικών γαιών και των υδάτων. Ωστόσο, η γρήγορη αστικοποίηση και βιομηχανικοποίηση συνεχίζουν να εξαντλούν τους φυσικούς πόρους.
Σημαντική πρόοδος περιλαμβάνει πρότυπα ενεργειακής απόδοσης για τη βιομηχανία και τα κτίρια, το «Πρόγραμμα Διατήρησης Ενέργειας των 1000 Κορυφαίων Επιχειρήσεων» και τεράστιες επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (υδροηλεκτρικά, αιολικά, ηλιακά) για τη μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα.
Το πλαίσιο της «Οικολογικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς» καθοδηγεί την πολιτική, με νέους περιβαλλοντικούς νόμους, πράσινες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και βιώσιμες πρακτικές στη γεωργία, τα νερά και τα δάση.
Οι Πενταετούς Σχέδιοι θέτουν στόχους διαχείρισης πόρων ισορροπώντας την οικονομική ανάπτυξη με την προστασία του περιβάλλοντος. Οι μηχανισμοί αγοράς όπως τα συστήματα εμπορίας εκπομπών και οι αφιερωμένες περιβαλλοντικές υπηρεσίες υποστηρίζουν τον ρυθμισμό.
Η αντιμετώπιση αυτών απαιτεί συνεχή καινοτομία, δημόσια συμμετοχή και ισορροπία ανάμεσα στην ανάπτυξη και τη βιωσιμότητα.