Η πολιτισμός της Κίνας — μια από τις παλαιότερες συνεχείς πολιτισμούς του κόσμου — διαμορφώθηκε βαθιά από τη χαρακτηριστική της γεωγραφία. Φυσικά φράγματα, ποταμικά συστήματα και κλιματικές ζώνες δημιούργησαν τόσο την κοιλιά όσο και τους περιορισμούς της κινεζικής ανάπτυξης.
Κίτρινος Ποταμός (Huang He): Η "Μητρική Ποτάμι" της κινεζικής πολιτισμού. Τα υδάτα του φορευμένα με loess δημιούργησαν τη φ沃λική Βόρεια Κινεζική Πεδιάδα, κοιλιά των Shang (π.χ. 1600–1046 π.Χ.) και Zhou δυναστειών. Οι απρόβλεπτες πλημμύρες του απαιτούσαν κεντρικοποιημένο έλεγχο νερού — ωθώντας την πρώιμη σχηματισμό κράτους.
Γιαγκτζέ (Chang Jiang): Μακρύτερος, μεγαλύτερος όγκος, πλοήσιμος για χιλιάδες χλμ. Η ζεστή, υγρή λεκάνη του γίνει η ρυζοκαλλιεργητική καρδιά, υποστηρίζοντας πυκνά πληθυσμούς και γινόμενος αργότερα ο οικονομικός πυρήνας της Κίνας. Ο Γιαγκτζέ υπηρέτησε και ως βορειο-νότια πολιτιστική και εμπορική αρτηρία.
Έρημος Γκόμπι (βόρεια): Κρύα έρημος που ασφαλίζει το μεταξὺς της στέπης. Ο Κόριφος Hexi langs τη νότια άκρη γίνει η πύλη του Silk Road δυτικά.
Έρημος Τακλαμάκαν (δυτικά): "Τόπος χωρίς επιστροφή" στη λεκάνη Tarim. Η αλυσίδα οασιών του (Κασγκαρ, Γιάρκαντ, Χοτάν, Τουνχουάνγ) επέτρεψε εμπόριο Silk Road παρά τη θανατηφόρα φύση της έρημου.
Οι Κίτρινη, Ανατολική Κινεζική, και Νότια Κινεζική Θάλασσα παρείχαν ναυτιλιακή πρόσβαση — αλλά η Κίνα ιστορικά στράφηκε εσωτερικά. Η ακτοπλοϊκή εμπόριο ευδοκίμησε κατά τις Tang, Song, Yuan, και Ming (πρώιμες) δυναστείες, μετά συρρίκνωσε υπό περιορισμούς Qing. Οι θάλασσες γίνονται διανύσματα ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού τον 19ο αιώνα.
Από τροπική Χαϊνάν έως υποαρκτική Χειλόνγκκιανγκ, το πλάτος της Κίνας (18°–53°N) και το καθεστώς μονσούνας επέτρεψε ποικίλες καλλιέργειες: σίταρι/σίτρο/σόγια στον βορρά, ρύζι/τσάι/σερίκο στον νότο, νομαδισμός στα περιθώρια της στέπης. αυτή η ποικιλία υποστήριξε πληθυσμιακό αύξηση, εξειδίκευση, και ανθεκτικότητα εναντίον τοπικών αποτυχιών καλλιεργειών.
Η γεωγραφία της Κίνας δημιούργησε δυναμική "πυρήνα-περιφέρεια": μια κεντρική αλλοβιο πεδιάδα (Βόρεια Κίνα) ως πολιτικό νούκλεο, περικυκλωμένη από ζώνες ασφαλείας (Μαντσουρία, Μογγολία, Ξινγιάνγκ, Θιβέτ, Γιουνάν-Κουιτσού, Νοτιοανατολική ακτή) που ενσωματώθηκαν σταδιακά. Οι ποτάμιοι ενώνουν· τα βουνά και οι έρημοι προστατεύουν αλλά και απομονώνουν. Το αποτέλεσμα: μια πολιτισμός με αξιοσημείωτη συνέχεια, εσωτερική συνοχή, και διακριτική κοσμοθεωρία διαμορφωμένη από την ίδια τη γη.
