Όταν η Ιαπωνία παρέδωσε το 1945, η Κορέα βγήκε από 35 χρόνια σκληρής αποικιακής κυριαρχίας. Η χερσόνησος είχε varit-βρίξει ζωτικής σημασίας πηγή πρώτων υλών και αναγκαστικής εργασίας για το ιαπωνικό πολεμικό μηχάνημα, αφήνοντας τις υποδομές και την κοινωνία βαθιά βλεμμένη.
Αμέσως μετά, οι Συμμαχικοί διέμεσαν την Κορέα κατά μήκος του 38ου παραλλήλου ως προσωρινό διοικητικό μέτρο. Η Σοβιετική Ένωση κατείληξε το βόρειο, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες το νότιο. Αυτό που предназначаταν να είναι βραχυπρόθεσμη διατάξη γρήγορα στερεοποιήθηκε σε μόνιμο χάσμα καθώς οι τάσεις του Ψυχρού Πολέμου σκληρυναν.
Μέχρι το 1948, ιδρύθηκαν δύο ξεχωριστοί κράτη: η κομμουνιστική Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας (Βόρεια Κορέα) στη σοβιετική ζώνη, και η καπιταλιστική Δημοκρατία της Κορέας (Νότια Κορέα) στην αμερικανική ζώνη. Οι αντιπαλές ιδεολογίες τους και η αποτυχία να συμφωνήσουν για την ένωση έθεσαν τα θεμέλια για σύγκρουση.
Ο Κορεατικός Πόλεμος (1950–1953) καταστράφηκε η χερσόνησος, στερεοποιώντας τη διαίρεση με μια βαριά οχυρωμένη Ζώνη Αποστράτευσης (DMZ). Μια συνθήκη διακοπής πυρός σταμάτησε τις敵対行為, αλλά ποτέ δεν υπογράφηκε ειρηνική συνθήκη, αφήνοντας τις δύο Κορées τεχνικά ακόμα σε πόλεμο.
Τελευταία χρόνια, έχουν γίνει προσεκτικές χαλαρώσεις. Η διακυβέρνηση Κορέα-Κορέα το 2018 παρήγαγε συμφωνίες για ατονυκλήρωση και μείωση στρατιωτικών τάσεων. Ωστόσο, η πρόοδος έχει είναι αργή και θραύσμα, με βαθιά 불신 και αποκλιμακούμενους στρατηγικούς στόχους να διατηρούν τη χερσόνησο διαιρεμένη.
