Όταν ο Πρώτος Στόλος έφτασε στη Σίδνεϊ Cove το 1788, οι άνδρικοί δικαίοι γιναν η ραχοκοκαλιά της εργατικής δύναμης της νεοφυούς κοινωνίας. Η εργασία τους—συχνά βίαιη και εξαντλητική—μεταμόρφωσε έναν ριψοκίνδυνο λιμána στα θεμέλια της σύγχρονης Σίδνεϊ. Μακριά από μονοειδούς εμπειρία, οι αναθέσεις δικαίων ποικίλαν δραματικά με βάση τις δεξιότητες, τη συμπεριφορά και τις εξελισσόμενες ανάγκες της κοινωνίας.
Η πιο ορατή συνεισφορά των δικαίων ήταν η φυσική υποδομή. Οι άνδρες εργάστηκαν ως:
Το ηβιτιοχικό πρόγραμμα κτισμάτων του Κυβερνήτη Λάχλαν Μακκουάρι (1810-1821) βασίστηκε ιδιαίτερα σε δεξιωμένους τεχνίτες δικαίους.
Με μη αξιόπιστα πλοία εφοδιασμού, η τρέψιμο της κοινωνίας ήταν κρίσιμο. Οι δίκαιοι εργάστηκαν σε:
Η θαλάσσια τοποθεσία της Σίδνεϊ δημιούργησε νεροβάσεις ευκαιρίες:
Οι δίκαιοι με προ-μεταφορά τέχνες ήταν ιδιαίτερα εκτιμημένοι:
Γραμματοειδείς δίκαιοι με γραμματευτικές ικανότητες εξυπηρέτησαν ως:
Μερικοί δίκαιοι συνοδεύσαν εκστρατείες που χαρτογράφησαν το εσωτερικό:
Η αναθέση εργασίας δεν ήταν τυχαία. Το Σύστημα Ανάθεσης τοποθέτησε δικαίους με ελεύθερους αποίκους ή κρατικά τμήματα. Η καλή συμπεριφορά μπορούσε να κερδίσει ένα Εισητήριο Άδειας, επιτρέποντας αυτοαπόκτηση. Οι δεξιωμένοι άνδρες συχνά διαπραγματεύονταν καλύτερες συνθήκες, ενώ οι «απειθαρχούντες» αντιμετώπισαν αλυσίδες ομάδων σε μέρη όπως η Νόρφολκ Νησί ή το Μορέτον Μπέι.
Μέχρι τη δεκαετία του 1820, καθώς η ελεύθερη μετανάστευση αυξάνθηκε, η εργασία δικαίων μετέβηκε προς δημόσια έργα—δρόμοι όπως ο Μεγάλος Βόρειος Δρόμος, χτισμένος από δίκαιους σιδηρές αλυσίδες στα πόδια, στέκονται ως μόνιμα μαρτύρια αυτής της αναγκαστικής εργασίας.
Οι άνδρικοί δίκαιοι δεν απλώς υπηρέτησαν ποινές· χτίσανε τα φυσικά και οικονομικά θεμέλια της Νέας Νότιας Ουαλίας. Πολλοί, όπως ο αρχιτέκτονας Φρανσίσ Γκρίνγουεϊ (μεταφέρθηκε για πλαστογραφία) ή ο επιχειρηματίας Σίμων Λορντ, έγιναν στήλες της κολονικής κοινωνίας μετά την απελευθέρωση—απόδειξη ότι στην πρώιμη Σίδνεϊ, ένα παρελθόν δικαίου μπορούσε να προηγείται ενός τεράστιου κολονικού μέλλοντος.
