Η μόνη εγγύηση για δικαιώματα επιβατών κατά καθυστερήσεις είναι ότι δεν υπάρχουν εγγυήσεις. Η ΕΕ έχει «δικαίωμα επιβατών», αλλά στις ΗΠΑ δεν υπάρχουν ομόσπονδοι κανονισμοί. Τελικά, τα δικαιώματα ρυθμίζονται από κάθε αεροπορική.
Οι αεροπορικές κανονίζονταν από την ομόσπονδη κυβέρνηση. Τότε ισχύε το «Rule 240»: καθυστερήσει -> επόμενη διαθέσιμη πτήση. Πολλοί ακόμα αναφέρονται σε αυτό, αλλά δεν υπάρχει πλέον. Μετά την αποδημοσίευση, οι περισσότερες ρυθμίζουν δικαιώματα στα contracts of carriage.
Αιτίες: καιρός, αεροπορική κίνηση, μηχανικά, απροσδόκητα. Μερικές πριν embarkation, άλλες μετά. Οι αεροπορικές δεν υποχρεούνται να αποζημιώσουν, αλλά πολλές μεγάλες προσπαθούν να εξυπηρετήσουν. Διπλώματα: Διοικητικά π.χ. διανυκτερεύση. Για καθυστερήσεις a bordo: φαγητό, ποτό, τουαλέτες, αναγκαίες.
Σε καθυστέρηση, ανατρέξτε στο contract of carriage της αεροπορικής. Πολλές χρησιμοποιούν ασαφή γλώσσα. Northwest ακόμα ακολουθεί Rule 240. Southwest: «sole discretion» του μεταφορέα, επιτρέπει υποκατάσταση άλλων μεταφορέων.
Πολλοί πιστεύουν ότι έχουν νόμιμο δικαίωμα αποζημίωσης – τίποτα δεν εγγυάται. Καμία ομοσπονδιακή ρύθμιση. Οι περισσότερες αεροπορικές συνεργάζονται αλλά δεν υποχρεούνται. Ο επιβάτης πρέπει να ξέρει την πολιτική της αεροπορικής.
Λόγω δημοσιευμένων «ramp delays» (μετά embarkation, 8-10 ώρες), κίνηση για ομοσπονδιακό «Passenger's Bill of Rights». Πρόταση: αποζημίωση ανάλογα με διάρκεια καθυστέρησης. «Trapped on board» αποζημίωση >1 ώρα. Ιούλιος 2009: Senate Committee υποβάλει νομοσχέδιο με καταρράκτες επιβατών (αποβίβαση μετά 3 ώρες ramp delay).
