Ένας υδαγωγός διορύγματος (ή απλώς υδαγωγός) είναι ένας μηχανικός κανάλι—γέφυρα, σήραγγα, αγωγός ή ανοιχτή Gräβεν—κατασκευασμένος για να μεταφέρει νερό από πηγή (πηγή, ποταμός, τεχνητή λίμνη) διαμέσου εδάφους όπου χρειάζεται (πόλεις, γεωργία, βιομηχανία). Ο όρος προέρχεται από το λατινικό aquaeductus ("υδαγωγός").
Η Αρχαία Ρώμη χτίσε 11 μεγάλους υδαγωγούς (312 π.Χ.–226 μ.Χ.) που παρείχαν ~1 εκατομμύριο m³/ημέρα στη Ρώμη. Χρησιμοποίησαν ροή βαρύτητας, ακριβείς κλίσεις (1:4800), αψίδες (γέφυρες), αντιστρόφους σφυγμούς (πιεσμένους αγωγούς) και δεξαμενές αποθέσεων. Οι Aqua Claudia και Anio Novus είναι εικονικοί. Οι Ρωμαίοι ονόμαζαν το κανάλι canalis ή specus.
Σήμερα, οι υδαγωγοί περιλαμβάνουν τον Υδαγωγό της Καλιφόρνιας (700 χλμ), τον Υδαγωγό του Ποταμού Κολοράντα (390 χλμ) και το σύστημα Catskill/Delaware της Νέας Υόρκης. Χρησιμοποιούν μπετόν, ατσάλι, αντλίες και έλεγχο SCADA.
Είτε αρχαίοι είτε σύγχρονοι, οι υδαγωγοί διορύγματα είναι θεμελιώδεις για την υδατική ασφάλεια της πολιτείας.
