Το στατικό τέντωμα αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ξηράς γης προετοιμασίας για τους κολυμβητές πρόσθιο. Η διατήρηση κάθε θέσης για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα επιτρέπει στα νεύρα και τους μυϊκούς ιστούς να προσαρμοστούν, αυξάνοντας σταδιακά το εύρος κίνησης των αρθρώσεων. Μια τακτική ρουτίνα ευελιξίας μεταφράζεται σε μεγαλύτερη προώθηση, πιο αποδοτική κίνηση και μειωμένο ρίσκο τραυματισμών.
Όταν τα κάτω άκρα γίνονται πιο εύελικτα, ο κολυμβητής μπορεί να εκμεταλλευτεί μεγαλύτερη επιφάνεια του ποδιού κατά την ωθήση, να κατευθύνει το πόδι στην ιδανική γωνία και να αυξήσει την απόσταση που καλύπτει ανά κλωτσιά. Στόχος είναι η εγκάρσιος κίνηση (eversion) του ποδιού: κυλίνδετε το εξωτερικό άκρο προς τα πάνω και ωθείτε με την υποκάτω μερίδα.
Τέντωμα εγκάρσιωσης καθίσας: Καθίστε σε μια καρέκλα, αρπάξτε το ένα πόδι με και τα δύο χέρια και εφαρμόστε μέτρια δύναμη στρίβοντας αργά το πόδι προς τα έξω για περίπου 90 δευτερόλεπτα. Με την πάροδο του χρόνου αυξάνετε την πίεση καθώς η ευελιξία βελτιώνεται.
Η δύναμη στο πρόσθιο δεν προέρχεται μόνο από την προσαγωγή (κλείσιμο των ποδιών), αλλά κυρίως από την έκταση και την εξωτερική περιστροφή στο ισχίο. Η υπερβολική confianza στην προσαγωγή φορτίζει εσωτερικά τα γόνατα και την βουβωνική περιοχή, οδηγώντας σε τραυματισμούς.
Οι κολυμβητές πρόσθιο παρουσιάζουν συχνά υπερευελιξία (hyperlaxity) στους ώμους. Το 과도 της προηγούμενη μέρη του ώμου μπορεί να αποσταθεροποιήσει την καψούλα, αυξάνοντας τον κίνδυνο τραυματισμού. Η λύση είναι η ήπια βελτίωση της εσωτερικής περιστροφής.
Η συνεπεια σε αυτές τις πρακτικές θα μετατρέψει την ευελιξία σε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στο νερό.