Δεν υπάρχει φυσική Γέφυρα Ουράνιου Τόξου που να περνάει πάνω από ποταμό ή φάραγγα. Καμία GPS συντεταγμένη. Καμία εισιτήρια τουριστών. Ωστόσο, για εκατομμύρια που πενθούν αγαπημένα κατοικίδια συντρόφια, είναι ο πιο πραγματικός τόπος που φαντάζεται.
Η έννοια αναδύθηκε στα 1980–90 μέσω διαφόρων ποιητικών κομματιών — πιο διάσημα η «Γέφυρα Ουράνιου Τόξου» από άγνωστο συγγραφέα (συχνά αποδίδεται στον Paul C. Dahm ή William N. Britton). Περιγράφει ένα φαιδρό λιβάδι ακριβώς από αυτή την πλευρά του παραδείσου, όπου τα κατοικίδια περιμένουν, αποκατασταμένα στην υγεία και την αντοχή τους, μέχρι να φτάσουν οι άνθρωποί τους. Τότε διασχίζουν μαζί.
Η βορειοευρωπαϊκή μυθολογία είχε την Μπιφρόστ, την καίγοντας γέφυρα ουράνιου τόξου που συνδέει τη Μιντγάρντ (Γη) με την Ασγάρντ (κönigreich θεών), φρουρούμενη από τον Χάινταλ. Η σύγχρονη έκδοση μετατρέπει αυτό σε μια πιο απαλή διαβατή — μονοκατευθυντική, για την αγάπη.
Το πένθος για κατοικίδιο είναι συχνά αποδοκιμασμένο — μειωμένο από την κοινωνία ως «απλό ζώο». Η Γέφυρα Ουράνιου Τόξου επικυρώνει αυτόν τον δεσμό. Προσφέρει:
• Συνέχεια: η διαζευξη είναι προσωρινή
• Αποκατάσταση: δεν υπάρχει πλέον πόνος, γήρας, ή ασθένεια
• Επανένωση: η σχέση συνεχίζεται
• Αυτεξούσιο: το κατοικίδιο περιμένει για εσάς
Οι κλινικές κτηνιάτρων εμφανίζουν το ποιημα. Οι υπηρεσίες κηδείας περιλαμβάνουν πιστοποιητικά Γέφυρας Ουράνιου Τόξου. Οι διαδικτυακές κοινότητες μοιράζονται ανακοινώσεις «διαβάσεως». Έγινε η απάντηση της κοσμικής πνευματικότητας σε ένα πολύ συγκεκριμένο λύπη.
Κανένα συντεταγμένο. Καμία δομή. Απλά μια ιστορία που βοηθάει τους ανθρώπους να φέρουν το βάρος του να αγαπούν κάτι θνητό. Αυτό είναι αρκετός σκοπός.
