Αν οι ωκεανοί είναι αυτοκινητόδρομοι, ο Ατλαντικός είναι το διεθνές δίκτυο που χτίστηκε ο σύγχρονος κόσμος. Συνδέοντας Ευρώπη, Αφρική και Αμερικές, μεταφόρτωσε για πέντε αιώνα εμπόριο, μετανάστευση, ιδέες και συγκρούσεις που διαμόρφωσαν την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Το στενό, μακρομήκες σχήμα του Ατλαντικού (αντί για την ογκώδη του Ειρηνικού) δημιουργεί μικρότερες αποστάσεις διαβάσεως: 3.000-4.000 μίλια έναντι 8.000+ μιλίων διαβατικού Ειρηνικού. Οι διαδρομές "μεγάλου κύκλου" μεταξύ μεγάλων λιμένων (Νέα Υόρκη-Λονδίνο, Ρίο-Λαγκός, Μάιμι-Ντάκαρ) είναι εκπληκτικά ευθείας.
Αυτό το σύστημα ανέμων-ρευμάτων δημιούργησε έναν φυσικό κύκλικο γύρο που τα ιστιοπλοϊκά πλοία εκμεταλλεύονταν αυστηρά.
Περισσότεροι μεγάλοι λιμένες ανά χλμ ακτογραμμής από οποιονδήποτε ωκεανό: Ρότερνταμ, Αντβερπεν, Αμβούργο, Λονδίνο, Σαουθάμπτον, Λ Αβρ, Λισαβόνα, Νέα Υόρκη, Νόρφολκ, Τσάρλεστον, Μάιμι, Χιούστον, Σάντος, Ρίο, Λαγός, Κάπο Ταουν, Ντέρμπαν. Κάθε λιμένας ένας κόμβος σε αυτεπισταθμιζόμενο δίκτυο.
Σήμερα: ~50% του παγκόσμιου ναυτιλιακού εμπορίου κατά αξία διασχίζει τον Ατλαντικό.
Ο Ατλαντικός δεν κινητοποίησε μόνο εμπόρεια—κίνησε λαούς (εθελοντικά και αναγκαστικά), θρησκείες, γλώσσες, νομικά συστήματα, επιστημονική γνώση, καλλιέργειες, ασθένειες και επαναστατικές ιδέες. Ο "Ατλαντικός Κόσμος" είναι αναγνωρισμένο ιστορικό πλαίσιο ακριβώς επειδή ο ωκεανός δημιούργησε κοινό χώρο.
Ο Ειρηνικός είναι μεγαλύτερος και τώρα χειρίζεται περισσότερο όγκο container (Ασία-Βόρεια Αμερική). Αλλά η νωρίς έναρξη του Ατλαντικού, η πυκνότητα λιμένων, ο πολιτιστικός δεσμός και το θεσμικό βάθος τον καθιστούν τον αρχηγό ναυτιλιακό αυτοκινητόδρομο—το πρότυπο για την ωκεανική παγκοσμιοποίηση.
Ο Ατλαντικός παραμένει ο ωκεανός όπου ο σύγχρονος κόσμος συναρμολογήθηκε, ένα ταξίδι την φορά.
