Η Κάσπια Θάλασσα είναι το μεγαλύτερο εσωτερικό νερό της Γης, ωστόσο η ταξινόμησή της έχει διαμαχηθεί για πολύ καιρό. Παρά το όνομά της, θεωρείται επιστημονικά και νομικά ως λίμνη και όχι ως θάλασσα. Εδώ είναι το γιατί.
Η Κάσπια είναι ολοκληρωμένα περιβάλλεται από χέρσο, οριοθετημένη από πέντε χώρες: Ρωσία, Καζακστάν, Τουργκμενιστάν, Ιράν και Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει φυσική έξοδο στο παγκόσμιο ωκεανικό σύστημα.
Οι πραγματικές θάλασσες συνδέονται με ωκεανούς και υποχρεώνονται σε παλιρροϊκές επιδράσεις. Η Κάσπια είναι υδρολογικά απομονωμένη — κλειστός λεκάνης χωρίς απευθείας σύνδεση με τους ωκεανούς του κόσμου.
Μεγάλα ποτάμια, κυρίως η Βόλγα (παρέχει περίπου 80% της εισροής), η Ούραλ και η Κούρα, ρίχνουν τεράστιες ποσότητες γλυκού νερού στη Κάσπια, αραιώνοντας την αλατότητα της.
Η αλατότητα διαφέρει στη θάλασσα: τα βόρεια μέρη σχεδόν γλυκά, ενώ τα νότια πιο αλμυρά. Η μέση αλατότητα είναι περίπου 13 μέρη ανά χίλια (ppt), πολύ κάτω από την τυπική ωκεανική 35 ppt.
Η Κάσπια είναι υπόλειμμα της αρχαίας Θάλασσας Παρατέθυς, η οποία ήταν συνδεδεμένη με τον παγκόσμιο ωκεανό εκατ. χρόνια πριν. Τεκτονικές μετατοπίσεις και πτώση επιπέδου θάλασσας την απομόνωσαν, μετατρέποντάς την σε εσωτερική λίμνη.
Αυτή η ταξινόμηση έχει σημασία. Η Σύμβαση 2018 για την Νομική Κατάσταση της Κάσπιας Θάλασσας, υπογεγραμμένη από τις πέντε ακτοπλαγίες χώρες, την αντιμετωπίζει ως λίμνη με ειδικό νομικό καθεστώς — διακυβερνώντας διαίρεση πόρων, πλοήγηση και περιβαλλοντική προστασία διαφορετικά από αν ήταν θάλασσα υπό τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Αν και η πολιτιστική και ιστορική χρήση διατηρεί το όνομα "Θάλασσα", γεωγραφικά και υδρολογικά, η Κάσπια είναι μια λίμνη — αν και τεράστια, μοναδική.
