Τα σκάφη στη Θαλασσοπορία St. Lawrence δεν "αποφεύγουν τους Καταρράκτες Νιάγκαρα" μεμονωμένα — αποφεύγουν ολόκληρη την ενότητα Ποταμού Νιάγκαρα που συνδέει τη Λίμνη Έριε και τη Λίμνη Οντάριο, η οποία περιλαμβάνει τους Καταρράκτες. Το μηχανικό θαύμα που το κάνει δυνατόν είναι το Κανάλι Welland.
Χτισμένο μεταξύ 1913 και 1932, το Κανάλι Welland τέμνει τη Χερσόνησο Νιάγκαρα με 8 κλείδωματα που εκτείνονται σε 27,6 μίλια (44,4 χλμ). Δεν είναι απλώς παράκαμψη των Καταρράκτων — είναι ένας άμεσος, ελεγχόμενος υδατόδρομος που αντικαθιστά τον φυσικό ποταμό πλήρως για εμπορική πλοήγηση.
Χωρίς το Κανάλι Welland, η Θαλασσοπορία St. Lawrence θα τελείωνε στη Λίμνη Οντάριο. Το κανάλι ξεκλειδώνει τις ανώτερες Μεγάλες Λίμνες — Έριε, Χουρόν, Μίσιγαν, Σουπérieur — για ωκεανικό εμπόριο. Πάνω από 3.000 σκάφη διέρχονται ετησίως, μετακινώντας ~40 εκατ. τόνους φορτίου (σῖτος, σιδήρου, χάλυβα, τσιμέντ).
Αυτό είναι το τέταρτο Κανάλι Welland. Προηγούμενες εκδόσεις (1829, 1845, 1887) είχαν λιγότερα κλείδωματα και μικρότερες διαστάσεις. Το τρέχον κανάλι, ολοκληρωμένο το 1932, ήταν έργο κοινής ωφελίας της εποχής της Μεγάλης Κρίσης που μεταμόρφωσε την πλοήγηση στις Μεγάλες Λίμνες.
Οι Καταρράκτες Νιάγκαρα παραμένουν φυσικό θαύμα και υδροηλεκτρικό εργοστάσιο — αλλά για τον παγκόσμιο εμπορικόverkehr, το Κανάλι Welland είναι η πραγματική πύλη στην καρδιά της Βόρειας Αμερικής.
