Στο Νέο Μεξικό, η ερώτηση "Κόκκινο ή πράσινο;" δεν αφορά απλώς το χρώμα—είναι κulinαρική ταυτότητα. Και οι δύο ποικιλίες τσίλης είναι στήλες της μοναδικής γαστρονομικής κληρονομιάς της πολιτείας, συνδυάζοντας ισπανικές και θılıθες παραδόσεις.
Η κόκκινη τσίλη, από πλήρως ωριμένες πιπεριές, φέρει βαθιά, γεώδη καύση. Είναι η ραχοκοκαλιά κλασικών πιάτων όπως τα enchiladas, burritos, tamales και πλούσιες σάλτσες. Η γεύση της αντανακλά αιώνες καλλιέργειας και είναι σύμβολο των ισπανικών ριζών της περιοχής.
Η πράσινη τσίλη χρησιμοποιεί νεότερες, συχνά πιο ήπιες πιπεριές, προσφέροντας φωτεινή, ελαφρά γλυκιά αψηφιά. Πρωταγωνίζει στα στούργια, σούπες, κασερόλες και ως αγαπημένο topping για μπúrgκερ, hot dogs, και μέχρι πίτσα. Το διάσημο στυλ "Christmas" συνδυάζει και τις δύο.
Μαζί, αυτές οι τσίλες εκδεικνύουν την πολυπολιτισμική υφή του Νέου Μεξικού και την κατάταξή του ως πρωτεύουσα τσίλης των Ηνωμένων Πολιτειών.
