Η δημόσια μεταφορά αναφέρεται στη χρήση μεγάλων οχημάτων για μετακίνηση μεγάλων ομάδων ατόμων. Συστήματα περιλαμβάνουν λεωφορεία, μετρό, σιδηρόδρομο, πλοία, τράμ ή συνδυασμούς. Οι πρώτοι επιχειρηματίες βρέθηκαν στη Νέα Υόρκη το 1832 με άλογα λεωφορεία. Σήμερα, οι περισσότερες μεγάλες πόλεις έχουν某种 μορφή δημόσιας μεταφοράς.
Το σύστημα TriMet σχεδιάζει ταξίδια απρόσκοπτα με ώρες και μεταβάσεις. Διαθέτει τηλεφωνική γραμμή, εφαρμογή iPhone και SMS. Το «Fareless Square» προσφέρει δωρεάν μεταφορά στο κέντρο. Το MAX (Metropolitan Area Express) είναι σύστημα ελαφρού σιδηροδρόμου από τα περιχωριακά στο κέντρο. Με ποικίλες διαδρομές λεωφορείων, προαστιακούς τρένους και αεροσκαφής, η Πόρτλαντ είναι πρότυπο.
Η Utah Transit Authority (UTA) λειτουργεί λεωφορεία, ελαφρύ σιδηρόδρομο (TRAX) και προαστιακό σιδηρόδρομο (Frontrunner). Το έργο Frontlines (ολοκλήρωση 2015) θα προσθέσει 70 μίλια σιδηροδρόμου προς περιφέρειες και αεροδρόμιο, με στόχο τη μείωση συμφόρησης.
Από το 1831 με το omnibus (άλογο λεωφορείο), η Νέα Υόρκη έχει ένα από τα παλαιότερα συστήματα. Το 1904 χτίστηκε το πρώτο μετρό στην Βόρεια Αμερική. Σήμερα με 8,4 εκατ. χρήστες ημερησίως και 760 μίλια γραμμών, είναι το μεγαλύτερο σύστημα. Το MTA παρέχει και λεωφορεία, πλοία, ηλεκτρικό σιδηρόδρομο (PATH), μονορέλ (AirTrain) και σύνδεση με New Jersey Transit.
Η Massachusetts Bay Transit Authority (MBTA ή «The T») συνδυάζει πλοία, λεωφορεία, ηλεκτρικά τράμ, ελαφρύ σιδηρόδρομο και μετρό. Με 1,2 εκατ. επιβάτες, έχει το πιο άκμαστο ελαφρύ σιδηρόδρομο. Τα προαστιακά γραμμές εκτείνονται σε τρίτο του κράτους.
