Οι flight simulators χρησιμοποιούνται συνήθως ως μέρος των περισσότερων προγραμμάτων flight training. Για να μετράει ο χρόνος ενός φοιτητή σε flight simulator προς την εκπαίδευσή του, πρέπει να πραγματοποιηθεί σε προσομοιωτή που είναι πιστοποιημένος από την Federal Aviation Administration (FAA).
Οι πρώτοι viable flight simulators ήταν οι μη-υπολογιστικοί Link Trainers, που δημιουργήθηκαν πρώτη φορά στα πρώτα 1930s. Οι υπολογιστές έγιναν πιο συνηθισμένοι στους flight simulators στα 1950s και προχώρησαν συνεχώς τις επόμενες δεκαετίες. Στα 1980s, flight simulators φτιάχθηκαν για κοινά παιχνίδια για προσωπικούς υπολογιστές. Το 1980, η FAA ίδρυσε το National Simulator Program (NSP) με απαιτήσεις για flight simulators που χρησιμοποιούνται σε πιστοποίηση και εκπαίδευση.
Οι FAA guidelines καλύπτουν αριθμό διαφορετικών πτυχών και χαρακτηριστικών flight simulators, και απαιτούν ότι ο προσομοιωτής φαίνεται, λειτουργεί, αισθάνεται και ανταποκρίνεται σαν συγκεκριμένο πραγματικό αεροσκάφος. Για να επαληθεύσουν αυτές τις απαιτήσεις, ελέγχονται από πιλότους και μηχανικούς. Ο πιλότος, που πρέπει να είναι nominal για τον τύπο αεροσκάφους που προσομοιώνεται, εξετάζει το για subjektive ποιότητες, όπως η αίσθηση μεταξύ του αεροπλάνο και προσομοιωτή. Οι aerospace engineers στη συνέχεια συγκρίνουν τον προσομοιωτή με δεδομένα που αποκτήθηκαν από flight testing του πραγματικού αεροσκάφους.
Οι προσομοιωτές αξιολογούνται αρχικά πριν τη χρήση και μετά επαναλαμβανόμενες κάθε χρόνο. Αν ένας προσομοιωτής περάσει, εκδίδεται "Statement of Qualification".
