Γιατί τα Κάστρα Μότ-εντ-Μπάγλι Ήταν Ευάλωτα

Παρά την πρώιμη κυριαρχία τους (10ος–12ος αι.), τα κάστρα μότ-εντ-μπάγλι είχαν κρίσιμες αδυναμίες:

1. Εύφλεκτα: Ξυλινά φραγμόφυτα, πύργοι, κτίρια καίγονταν εύκολα (βέλη φωτιάς, ελληνική φωτιά, φακέλους).
2. Κανένα Πετρινό Τείχος Περιβάλλοντος: Το φραγμόφυτο προσέφερε λίστη αντίσταση σε κριούς, πικάκες, ή ορυκτικά.
3. Μια Μόνη Πύλη: Μια είσοδος = σημείο φραγμού· αν παραβιαστεί, καμία αναχώρηση.
4. Απροστάτευτη Μπάιλεϊ: ζωτικά κτίρια (αίθουσα, ναός, σταβλοί, αποθήκες) σε ελαφρά αμυνόμενη αυλή.
5. Κανένα Πύργο Πλευρικής Άμυνας: Οι υπασπισταί δεν μπορούσαν να πνίγουν επιτιθέμενους στα τείχη/πύλη.
6. Ευάλωτο στη Ορυκτική: Ο χυματικός μότ θα μπορούσε να ορυχθεί από κάτω· ξυλινές στήριξεις καίγονταν για κατάρρευση λόφου.
7. Κανένα Χάρακα (Συνήθως): Μόνο ξηρά τάφρος· καμία υδάτινη φράγμα.
8. Μικρή Κλίμακα: Περιορισμένη φρουρά, προμήθειες, νερό → δεν αντέχαν μακράν πολιορκία.
9. Σήψη/Φθορά: Το ξύλο αποσυνθέτονταν σε υγρό κλίμα· συνεχής επισκευή απαιτείται.

Αντικαταστάθηκαν από πετρινούς δόνους, τείχη περιβάλλοντος, στρογγυλούς πύργους, συνκεντρικούς κύκλους, μαχικολάσεις, χαράκια, πύλες — εξελιχθέντα για να αντιμετωπίσουν πολιορκητικά όπλα και ορυκτικά.