Η εξωτερική μύτη είναι μια εξαπατηλώς πολύπλοκη δομή οστών, χονδρῶν και μαλακών ιστών. Το σχήμα της—η γέφυρα, ο νωτός, η άκρη, τα ρινάκια—προέρχεται από ένα ακριβές αρχιτεκτονικό πλαίσιο.
Ρινικά οστά: Δύο μικρά, ορθογώνια οστά που αρθρούν στη μέση (ενδοσπονδυλική αρθρόση) και με το μετώπιο οστό ανωτερικά (ρινοφροντική αρθρόση) και τα γναθικά οστά πλαγιοτατικά. Σχηματίζουν την σκληρή άνω γέφυρα—την «οστώδη πυραμίδα».
Το πάχος του δέρματος ποικίλλει: λεπτό πάνω στον οστώδη νωτό (δείχνοντας κάθε συντομή), παχύτερο και πيو λιπαρό στην άκρη. Το SMAS (επιφανειακό μυοαπονευρωτικό στρώμα) και μιμητικά μυς (προκέρους, νασαλίς, καταστρέφων σεπτῆ) κινούν τη μύτη.
Οι ρινοπλαστικοί χειρουργοί χειρίζονται αυτό το πλαίσιο—οστεοτομίες για οστά, τεχνικές ραφής και σπονδυλώματα για χονδρώδεις—για να ξαναδιαμορφώσουν τη μύτη διατηρώντας (ή βελτιώνοντας) τη λειτουργία της αεραγωγίας.